Amontillado to odmiana sherry, charakteryzująca się ciemniejszym kolorem niż fino, ale jaśniejszym niż sherry oloroso. Nazwa pochodzi od gminy Montilla w Andaluzji (między Kordobą a Malagą), gdzie w XVIII wieku narodził się ten styl sherry. Wyróżnia się podwójnym procesem fermentacji: starzeniem biologicznym i oksydacyjnym. To właśnie pod koniec tego procesu wino, które dojrzewające w beczkach, jest uznawane za wino amontillado.
Sherry amontillado zaczyna się od fino, wzmocnionego do około 15,5% alkoholu i pokrytego warstwą drożdży, która ogranicza jego kontakt z powietrzem. Beczka fino jest uważana za amontillado, jeśli warstwa flor nie rozwinęła się odpowiednio, została celowo doprowadzona do zaniku przez dodatkowe wzmocnienie lub zanikła w wyniku braku uzupełnienia. Po zaniku warstwy flor, amontillado musi zostać wzmocnione do około 17,5% alkoholu, by wolno utleniało się przez lekko porowate beczki z amerykańskiego lub kanadyjskiego dębu, zyskując ciemniejszy, bursztynowy kolor i bogatszy smak niż fino. Charakteryzuje się aromatem orzechów, tytoniu, ziół i często mocnymi nutami dębu. Połączenie dwóch różnych procesów starzenia nadaje amontillado specyficzny smak. Amontilado jest naturalnie wytrawne.
Po osiągnięciu dojrzałości w wieku dziewięciu lat, usuwa się flor (jeśli z różnych powodów nie zanikł wcześniej) a wino poddaje się oksydacyjnemu starzeniu przez kolejne dziesięć lat w tradycyjnym systemie solera. To bardzo złożone wino, zarówno ze względu na wiek, jak i sensoryczną ewolucję, jaką zapewnia w nosie i podniebieniu.
Można jeszcze spotkać na rynku średnio słodkie tego gatunku sherry, stosunkowo tanie, mające niewiele wspólnego z prawdziwym amontillado. W 2012 r. zmieniono przepisy dotyczące słodkich i wzmacnianych amontillado z Montilla-Moriles i Jerez, zakazując słodkiego amontillado. Jeśli takie są tworzone, muszą być one etykietowane jako Medium Sherry, które są teraz półsłodkim winem wzmacnianym, o charakterystycznym bursztynowym kolorze i bogactwie smaków, często z nutami suszonych owoców, orzechów, a czasem kawy czy karmelu. Jest idealne do deserów, serów pleśniowych lub jako aperitif, i można podawać je schłodzone lub w temperaturze pokojowej.
amontillado
Amontillado (hiszp.) styl sherry, wino jeszcze przypominające fino, ale pełniejsze, ciemniejsze, o wyższym stężeniu alkoholu i bardziej miękkie na podniebieniu niż fino amontilado; stare fino, w którym flor słabo się rozwijał, tracąc stopniowo ochronę przed utlenianiem; wino, w którym na skutek oksydacji rozwinął się bursztynowy kolor oraz bogaty, ale łagodny orzechowy aromat i smak; zawiera 16–18% alkoholu, co nie pozwala na zbyt szybkie utlenianie; a. spędza w beczkach w systemie solera dłużej niż fino, zwykle 10–15 lat; najlepsze nawet 50–60 lat; tylko całkowicie wytrawne a. ma prawo do tej nazwy; prawdziwe, oryginalne a. powstaje, gdy pozwoli się starzeć fino bez odświeżania; niestety, nazwy tej używa się także dla określenia kupażowanych, średnio słodkich, popularnych gatunków sherry obecnych na rynku, stosunkowo tanich, gdzie drożdże likwiduje się poprzez dodanie do wina spirytusu winnego; zawierają one zazwyczaj niewielką ilość oryginalnego a. oraz znaczną różnych sherry, głównie fino, manzanilla i oloroso; ma ono niewiele wspólnego z prawdziwym a.; styl ten wywodzi się nie z Jerez, lecz z Montilla, gdzie po raz pierwszy wyprodukowała je bodega Conde de la Cortina w XVIII w., dziś kontrolowana przez Alvear; win tych nie wytwarzano wówczas w systemie solera, metodę tę zastosowano dopiero w Jerez; a. z Montilla są pełne na podniebieniu, mają bursztynowy kolor i ostry, orzechowy nos; do najbardziej znanych należą amontillado 51-1 (Domecq) i Amontillado del Duque (Gonzáles-Byass); to jedno z najbardziej poszukiwanych stylów sherry jest winem uniwersalnym, znakomite do zup, szczególnie lekkich, mięsnych, do rosołu i bulionów; pija się je także do owoców morza, dziczyzny, pasztetów; dobra kwasowość a. pozwala na podanie go do słodszych, aromatycznych potraw, takich jak indyjskie tandoori, chili i innych dań wschodnich; znakomite jest też do szynek o silnym smaku, orzechów, oliwek i serów; podaje sie je chłodne, ale niezbyt zimne; → almacenista, amoroso, cream sherry, manzanilla, manzanilla pasada, palo cortado, pale cream, vino de color, raya, stare złoto
Amontillado
Amontillado to odmiana sherry, charakteryzująca się ciemniejszym kolorem niż fino, ale jaśniejszym niż sherry oloroso. Nazwa pochodzi od gminy Montilla w Andaluzji (między Kordobą a Malagą), gdzie w XVIII wieku narodził się ten styl sherry. Wyróżnia się podwójnym procesem fermentacji: starzeniem biologicznym i oksydacyjnym. To właśnie pod koniec tego procesu wino, które dojrzewające w beczkach, jest uznawane za wino amontillado.
Sherry amontillado zaczyna się od fino, wzmocnionego do około 15,5% alkoholu i pokrytego warstwą drożdży, która ogranicza jego kontakt z powietrzem. Beczka fino jest uważana za amontillado, jeśli warstwa flor nie rozwinęła się odpowiednio, została celowo doprowadzona do zaniku przez dodatkowe wzmocnienie lub zanikła w wyniku braku uzupełnienia. Po zaniku warstwy flor, amontillado musi zostać wzmocnione do około 17,5% alkoholu, by wolno utleniało się przez lekko porowate beczki z amerykańskiego lub kanadyjskiego dębu, zyskując ciemniejszy, bursztynowy kolor i bogatszy smak niż fino. Charakteryzuje się aromatem orzechów, tytoniu, ziół i często mocnymi nutami dębu. Połączenie dwóch różnych procesów starzenia nadaje amontillado specyficzny smak. Amontilado jest naturalnie wytrawne.
Po osiągnięciu dojrzałości w wieku dziewięciu lat, usuwa się flor (jeśli z różnych powodów nie zanikł wcześniej) a wino poddaje się oksydacyjnemu starzeniu przez kolejne dziesięć lat w tradycyjnym systemie solera. To bardzo złożone wino, zarówno ze względu na wiek, jak i sensoryczną ewolucję, jaką zapewnia w nosie i podniebieniu.
Można jeszcze spotkać na rynku średnio słodkie tego gatunku sherry, stosunkowo tanie, mające niewiele wspólnego z prawdziwym amontillado. W 2012 r. zmieniono przepisy dotyczące słodkich i wzmacnianych amontillado z Montilla-Moriles i Jerez, zakazując słodkiego amontillado. Jeśli takie są tworzone, muszą być one etykietowane jako Medium Sherry, które są teraz półsłodkim winem wzmacnianym, o charakterystycznym bursztynowym kolorze i bogactwie smaków, często z nutami suszonych owoców, orzechów, a czasem kawy czy karmelu. Jest idealne do deserów, serów pleśniowych lub jako aperitif, i można podawać je schłodzone lub w temperaturze pokojowej.
Amontillado
Amontillado to odmiana sherry, charakteryzująca się ciemniejszym kolorem niż fino, ale jaśniejszym niż sherry oloroso. Nazwa pochodzi od gminy Montilla w Andaluzji (między Kordobą a Malagą), gdzie w XVIII wieku narodził się ten styl sherry. Wyróżnia się podwójnym procesem fermentacji: starzeniem biologicznym i oksydacyjnym. To właśnie pod koniec tego procesu wino, które dojrzewające w beczkach, jest uznawane za wino amontillado.
Sherry amontillado zaczyna się od fino, wzmocnionego do około 15,5% alkoholu i pokrytego warstwą drożdży, która ogranicza jego kontakt z powietrzem. Beczka fino jest uważana za amontillado, jeśli warstwa flor nie rozwinęła się odpowiednio, została celowo doprowadzona do zaniku przez dodatkowe wzmocnienie lub zanikła w wyniku braku uzupełnienia. Po zaniku warstwy flor, amontillado musi zostać wzmocnione do około 17,5% alkoholu, by wolno utleniało się przez lekko porowate beczki z amerykańskiego lub kanadyjskiego dębu, zyskując ciemniejszy, bursztynowy kolor i bogatszy smak niż fino. Charakteryzuje się aromatem orzechów, tytoniu, ziół i często mocnymi nutami dębu. Połączenie dwóch różnych procesów starzenia nadaje amontillado specyficzny smak. Amontilado jest naturalnie wytrawne.
Po osiągnięciu dojrzałości w wieku dziewięciu lat, usuwa się flor (jeśli z różnych powodów nie zanikł wcześniej) a wino poddaje się oksydacyjnemu starzeniu przez kolejne dziesięć lat w tradycyjnym systemie solera. To bardzo złożone wino, zarówno ze względu na wiek, jak i sensoryczną ewolucję, jaką zapewnia w nosie i podniebieniu.
Można jeszcze spotkać na rynku średnio słodkie tego gatunku sherry, stosunkowo tanie, mające niewiele wspólnego z prawdziwym amontillado. W 2012 r. zmieniono przepisy dotyczące słodkich i wzmacnianych amontillado z Montilla-Moriles i Jerez, zakazując słodkiego amontillado. Jeśli takie są tworzone, muszą być one etykietowane jako Medium Sherry, które są teraz półsłodkim winem wzmacnianym, o charakterystycznym bursztynowym kolorze i bogactwie smaków, często z nutami suszonych owoców, orzechów, a czasem kawy czy karmelu. Jest idealne do deserów, serów pleśniowych lub jako aperitif, i można podawać je schłodzone lub w temperaturze pokojowej.
Amontillado
Amontillado to odmiana sherry, charakteryzująca się ciemniejszym kolorem niż fino, ale jaśniejszym niż sherry oloroso. Nazwa pochodzi od gminy Montilla w Andaluzji (między Kordobą a Malagą), gdzie w XVIII wieku narodził się ten styl sherry. Wyróżnia się podwójnym procesem fermentacji: starzeniem biologicznym i oksydacyjnym. To właśnie pod koniec tego procesu wino, które dojrzewające w beczkach, jest uznawane za wino amontillado.
Sherry amontillado zaczyna się od fino, wzmocnionego do około 15,5% alkoholu i pokrytego warstwą drożdży, która ogranicza jego kontakt z powietrzem. Beczka fino jest uważana za amontillado, jeśli warstwa flor nie rozwinęła się odpowiednio, została celowo doprowadzona do zaniku przez dodatkowe wzmocnienie lub zanikła w wyniku braku uzupełnienia. Po zaniku warstwy flor, amontillado musi zostać wzmocnione do około 17,5% alkoholu, by wolno utleniało się przez lekko porowate beczki z amerykańskiego lub kanadyjskiego dębu, zyskując ciemniejszy, bursztynowy kolor i bogatszy smak niż fino. Charakteryzuje się aromatem orzechów, tytoniu, ziół i często mocnymi nutami dębu. Połączenie dwóch różnych procesów starzenia nadaje amontillado specyficzny smak. Amontilado jest naturalnie wytrawne.
Po osiągnięciu dojrzałości w wieku dziewięciu lat, usuwa się flor (jeśli z różnych powodów nie zanikł wcześniej) a wino poddaje się oksydacyjnemu starzeniu przez kolejne dziesięć lat w tradycyjnym systemie solera. To bardzo złożone wino, zarówno ze względu na wiek, jak i sensoryczną ewolucję, jaką zapewnia w nosie i podniebieniu.
Można jeszcze spotkać na rynku średnio słodkie tego gatunku sherry, stosunkowo tanie, mające niewiele wspólnego z prawdziwym amontillado. W 2012 r. zmieniono przepisy dotyczące słodkich i wzmacnianych amontillado z Montilla-Moriles i Jerez, zakazując słodkiego amontillado. Jeśli takie są tworzone, muszą być one etykietowane jako Medium Sherry, które są teraz półsłodkim winem wzmacnianym, o charakterystycznym bursztynowym kolorze i bogactwie smaków, często z nutami suszonych owoców, orzechów, a czasem kawy czy karmelu. Jest idealne do deserów, serów pleśniowych lub jako aperitif, i można podawać je schłodzone lub w temperaturze pokojowej.
