Arlanza to stosunkowo nowy region
DO w regionie
Kastylia i León w północno-zachodniej
Hiszpanii . Położony geograficznie wokół miasta Lerma, na północ od regionu
Ribera del Duero i 40 km (24 mile) na południe od Burgos, region ten ma podobno ponad tysiąc lat produkcji wina.
Region rozciąga się na długości około 75 km wzdłuż rzeki Arlanza po obu stronach Lermy, płynąc ze wschodu na zachód, zanim połączy się z rzeką Pisuerga, która z kolei przepływa przez Cigales, a następnie wpada do Duero w pobliżu Valladolid. Arlanza, niemal dotykając Ribera del Duero od południa, opada w dół na około 100 km od León na zachodzie i Rioja na wschodzie.
Sytuacja ta znajduje odzwierciedlenie w dozwolonych odmianach winogron w tym regionie. Nic dziwnego, że w tej części Hiszpanii Tempranillo (znane tutaj jako „Tinta del Pais”) zajmuje pierwsze miejsce i musi stanowić co najmniej połowę każdego czerwonego lub różowego wina. Do niego dołączają: kultowa odmiana Rioja – Garnacha – i flagowa leońska Mencia .
Cabernet Sauvignon , Merlot i Petit Verdot również znajdują się na liście czerwonych winogron dozwolonych w regionie – pierwsze dwa są również dozwolone (i czasami spotykane) w Ribera del Duero, podczas gdy Petit Verdot pozostaje wyjątkiem. Biała Arlanza jest ograniczona do Viura i/lub Albillo .
Produkcja wina w tym regionie sięga X wieku, chociaż winnice zostały spustoszone przez filokserę na przełomie XIX i XX wieku, a odbudowa przemysłu winiarskiego zajęła około 20 lat.
Później, w drugiej połowie XX wieku, obszar ten został w dużej mierze opuszczony w wyniku exodusu ze wsi do miast, ale w połowie lat 90. winiarze z regionu z powodzeniem ubiegali się o status Vino de la Tierra . W 2007 roku region uzyskał status DO.
Ogólne warunki uprawy są podobne do tych w pozostałej części Kastylii i León, z klimatem kontynentalnym z gorącymi, suchymi latami i mroźnymi zimami. Jest to w pewnym stopniu łagodzone przez wysokość tego obszaru, wynoszącą od 750 do 1200 m (2500-4000 stóp) nad poziomem morza, co zapewnia zazwyczaj chłodne noce pomimo upałów w ciągu dnia – nawet latem.
Ogólnie rzecz biorąc, winnice na północ od rzeki Arlanza mają tendencję do występowania większej ilości gliny, podczas gdy po stronie południowej występuje więcej wapienia.
W regionie działa nieco ponad 20 producentów
