Winogrona sherry vintage są rzadkością i produkowane są tylko w latach o doskonałych zbiorach. Wina te są tradycyjnie dojrzewane w beczkach bez kupażowania i są najdroższe spośród sherry, ponieważ oferują wyjątkową i ekskluzywną jakość.
Sherry rocznikowe (Jerez de Añada), jest niezwykle rzadkie, tak rzadkie. Oczywiście system Solera jest kluczowy dla sherry i odpowiada za zdecydowaną większość produkcji, ale roczniki istnieją. W rzeczywistości, przed wynalezieniem i rozwojem metody Solera w drugiej połowie XVIII wieku, wszystkie sherry były produkowane jako wino rocznikowe, a koncepcja añada była szeroko stosowana aż do początku XX wieku.
Wówczas w imię spójności porzucono tę metodę, ale ostatnio można zaobserwować odrodzenie zainteresowania rocznikowym sherry i statycznym rozwojem (bez kupażowania) w ogólności.
Wina sherry Añada
Añadas nie trafiają do beczek typu solera. Beczki są napełniane i po prostu stoją bez mieszania z innymi beczkami ani bez okresowego odświeżania młodszym winem. Prawie każda bodega ma kilka beczek, które są odkładane na bok, a czasem małą solerę, która nie jest (lub jest bardzo rzadko) odświeżana. Pierwotnie głównym celem było posiadanie zapasowego wina: wina w tych beczkach starzeją się znacznie szybciej niż w solerze, a to stare wino może stanowić wysokiej jakości wsparcie dla solerów wymagających drobnych poprawek. Jednak do niedawna większość bodeg nie oferowała tych win.
Dwie duże winiarnie, które odkładały część swoich beczek do oddzielnego dojrzewania, rozpoczęły komercjalizację rocznikowego sherry w latach 90.: Gonzalez Byass i Williams & Humbert . W ciągu ostatnich kilku lat do tego grona dołączyły również inne winiarnie, między innymi Lustau, Tradicion i Hidalgo.
Charakterystyka rocznikowego sherry
Wina przeznaczone na añadas są zazwyczaj produkowane z moszczów o pełniejszym smaku. Wino o nieco słodszym smaku lepiej znosi wpływ dębu i musi zawierać wystarczającą ilość alkoholu. Do niedawna większość rocznikowych sherry dojrzewała w procesie utleniania, dając w efekcie oloroso, amontillado, palo cortado lub jeden ze słodkich rodzajów.
Od 2015 roku na rynku pojawiają się również wina rocznikowe Fino i Manzanilla , których wiek jest oczywiście ograniczony, gdyż nie są w stanie odświeżyć wina i utrzymać jego aromatu .
Zawartość alkoholu w starych rocznikach sięga około 20-22°C. Dojrzewanie oksydacyjne rozpoczyna się w temperaturze około 18°C, ale wraz z parowaniem wino stopniowo nabiera większej koncentracji. Zazwyczaj przelewa się je do coraz mniejszych beczek, aby zrównoważyć ekspozycję na tlen (i ograniczyć merma , czyli „ mleko anielskie” , które traci się podczas parowania).
Każda beczka, która ma stać się rocznikowym sherry, zostanie zapieczętowana woskiem przez Consejo Regulador, aby uniemożliwić jej otwarcie i ewentualne uzupełnienie zawartości przez winiarnię. Winiarnia może poprosić pracownika Consejo o wizytę w celu sprawdzenia wina lub przygotowania go do butelkowania.
Pieczęć lakowa na beczce sherry añada
Gonzalez Byass
Gonzalez Byass co roku wybiera około 200 beczek sherry z łącznej liczby około 20 000 beczek, które są przechowywane jako beczki vintage. W 1994 roku wprowadzili swoją kolekcję Vintage Collection, aby uczcić 150. rocznicę pierwszej dostawy Tio Pepe. Od tego czasu wybierano i wprowadzano na rynek kolejne roczniki. Wszystkie z nich to wina, które nie były klarowane ani filtrowane i butelkowane ręcznie. Butelki z kolekcji Gonzalez Byass Vintage Collection to małe dzieła sztuki: są to butelki w stylu „Jerezana”, podobne do tych używanych około 1850 roku. Mają ręcznie napisaną etykietę, są indywidualnie numerowane i podpisane przez prezesa firmy.
Pierwsze añady wypuszczone przez Gonzaleza Byassa w 1994 roku to Oloroso 1963 i Oloroso 1966. Rok później na rynek trafił Oloroso Añada 1964. Od tego czasu pojawiły się kolejne roczniki: 1967, 1969, 1970, 1979, 1982. Pojawiły się również roczniki 1978, 1979 i 1982, które były Palo Cortado. W zależności od rocznika, dostępnych będzie od 500 do 3000 butelek.
Szczególnym rodzajem multi-vintage’u był Gonzalez Byass Millenium , mieszanka win z każdej dekady XX wieku (1902, 1917, 1923, 1935, 1946, 1957, 1962, 1977, 1983 i 1992). Wyprodukowano zaledwie 2000 butelek.
W 2014 roku cała seria roczników została udostępniona w limitowanej edycji (po 30 butelek każda) dla Selfridges w Londynie. Niektóre z nich to reedycje roczników, które pojawiły się już wcześniej na rynku. Pełny zestaw sześciu butelek został sprzedany za 999 funtów.
W 2015 roku zaprezentowano Palo Cortado 1987, limitowaną edycję 987 butelek. Od tego czasu Gonzalez Byass wprowadził na rynek również rocznikowe sherry Fino i inne wina añada.
Williams i Humbert
Williams & Humbert odkłada jedną beczkę wina z każdego rocznika od 1920 roku, a w ciągu ostatnich kilku dekad odkładali nawet do 50 beczek rocznie. Wszystkie pochodzą z tej samej winnicy: Alamo w regionie Balbaina. Na początku wina te były dostępne wyłącznie na aukcjach i u wybranych sprzedawców detalicznych, w serii o nazwie Historic Vintage Collection : Oloroso 1952, Palo Cortado 1955, Palo Cortado 1962, Oloroso 1965, Amontillado 1972, Oloroso 1982 itd. Większość z nich była bardzo droga.
Na początku 2015 roku ta bodega zaprezentowała pierwsze rocznikowe Fino w nowożytnej historii Jerez – Fino En Rama 2006 (warto zauważyć, że Bodegas Alvear w Montilla-Moriles produkował rocznikowe Fino od końca lat 90. XX wieku). Fino z 2006 roku było winem z pojedynczego zbioru, leżakowanym w statycznym procesie dojrzewania . Od tego czasu pojawiły się inne roczniki.
W 2016 roku Williams & Humbert wydał Colección Añadas , serię trzech Oloroso ( 2003/2009/2012 ), dwóch Fino (2009/2012) i Amontillado (2003), wszystkie z roczników sherry. Sprzedawano je w serii butelek o pojemności 50 cl i były one bardzo limitowane. Od czasu do czasu pojawiają się nowe butelki – wyraźnie widać, że bodega cieszy się rosnącym zainteresowaniem winami añada. Listę butelek można znaleźć na stronie internetowej .
Vintage sherry z innych winiarni
Lustau posiada listę zabytkowych wiśni (Añada 1989, Añada 1990, Añada 1992 Single Cask dla Japonii, Añada 1996 (w ramach kolekcji z okazji 125-lecia), Añada 1997 , Añada 1998 , Añada 2000 i Añada 2002 jak dotąd), wszystkie naturalnie słodkie (w stylu Oloroso, wykonane z winogrona Palomino). Obecnie nazywa się je Dulce, podczas gdy w przeszłości nazywano je „Rich Oloroso”.
Bodegas Tradición ma kilka roczników sherry: Oloroso 1970 i Oloroso 1975, które zostały przejęte ze starej Bodegas Croft po jej demontażu. Pod koniec 2014 roku butelkowano Palo Cortado 1975, a następnie w 2018 roku Palo Cortado 1998 20° Anniversario. Dojrzewają również roczniki 1982, 1987, 1991, 1998 i 2015. Większość to Palo Cortado lub Oloroso, ale wydaje mi się, że mają też trochę Amontillado.
Garvey ma sherry rocznikowe z lat 1989-2003, może starsze. O ile wiem, wypuszczono tylko Oloroso Añada z 1989 roku.
Callejuela zaprezentowała pierwszą Manzanilla de Añada 2012 , która jest butelkowana po jednej beczce z niewielkiego zestawu 11 beczek.
Hidalgo – La Gitana ma Oloroso añada 1986, rocznikowe sherry z 12 starych beczek napełnionych w 1986 roku. Wino dojrzewało przez 20 lat w bodedze w San Francisco, a w 2007 roku napełniono 2800 butelek.
Od 2000 roku Valdespino gromadzi również beczki na Añadas, jedną każdego roku. W maju 2016 roku dwa roczniki ( Palo Cortado Macharnudo 2000 i 2001) zostały wypuszczone na bardzo małą skalę, prawdopodobnie jako test przed szerzej dostępnymi edycjami.
Również w sąsiednim DO Montilla-Moriles winiarnie wypuściły na rynek wiele win rocznikowych, takich jak wina Don PX z Toro Albala czy Fino En Rama z Alvear .
Zamieszanie i wprowadzające w błąd informacje
Niektórzy producenci (czasem celowo?) podkreślają na etykietach inne roczniki, co można łatwo pomylić z rocznikiem. Seria 1730 Alvaro Domecqa jest dobrym przykładem: na etykiecie widnieje data 1730 Amontillado , ale odnosi się ona do roku założenia winiarni (właściwie innej winiarni, która zapoczątkowała produkcję tego wina…). W innych przypadkach, jak w przypadku Alvear PX 1927 , mają na myśli datę założenia solery. Kolejnym przykładem jest Oxford 1970 Dios Baco . Chociaż zazwyczaj drobny druk wyjaśnia datę, jest to mylące i moim zdaniem Consejo Regulador mogłaby to lepiej uregulować.
Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy spojrzymy na wino Lustau Almacenista z rocznika 1918, dojrzewające w winnicy Pilar Aranda y Latorre . Na etykiecie wyraźnie napisane jest Añada 1918 , a następnie solera dojrzewała przez… a także 1|39, co oznacza, że zostało skomponowane z 39 beczek. To po prostu niemożliwe: to albo dojrzewało metodą solera, albo rocznik. Lustau uprzejmie potwierdziło, że nie jest to wino rocznikowe : solera została zaczęta w 1918 roku, ale wino butelkowano w czasach, gdy etykietowanie nie było tak regulowane, jak dzisiaj. To samo dotyczy ich wina Almacenista Oloroso Añada 1930 , na którym widnieje solera 1|1 – pojedyncza beczka napełniona osobiście przez Emilio Lustau.
