Vacqueyras jes prestiżową apelacją w południowej części Doliny Rodanu, u podnóża pasma górskiego Dentelles de Montmirail. Region znany jest z potężnych i pełnych ekspresji win czerwonych, które stanowią ponad 90% całej produkcji.
Wina z Vacqueyras są często określane jako doskonała, bardziej przystępna cenowo alternatywa dla słynnego Châteauneuf-du-Pape, oferując zbliżoną głębię i bogactwo smaku.
- Główne szczepy: Kupaż składa się w minimum 50% z Grenache, uzupełnionego o Syrah, Mourvèdre oraz rzadziej Cinsault.
- Aromat: Dominują dojrzałe ciemne i czerwone owoce (wiśnia, jeżyna, śliwka) połączone z charakterystycznymi nutami garrigue (prowansalskie zioła: rozmaryn, tymianek, lawenda), czarnym pieprzem, lukrecją i skórą.
- Usta: Wino jest pełne (full-bodied), bogate, z wyraźnymi, ale dobrze zintegrowanymi garbnikami oraz wyższą zawartością alkoholu (często 14–15.5%).
- Potencjał starzenia: Zazwyczaj od 3 do 8 lat, jednak najlepsze roczniki od topowych producentów zyskują na złożoności nawet po 10–15 latach, rozwijając nuty dymne, leśne i mięsne.
Terroir
Nazwa apelacji pochodzi od łacińskiego Vallea Quadreria, co oznacza „dolinę kamieni”. Gleby są tu pokryte otoczakami i żwirem, które w dzień kumulują ciepło słoneczne, a w nocy oddają je krzewom. Śródziemnomorski klimat jest chłodzony przez silny, suchy wiatr Mistral, który chroni winogrona przed chorobami i zapewnia winom pożądaną świeżość
Niegdyś okrzyknięty ukrytym klejnotem południowej doliny Rodanu, Vacqueyras coraz częściej pogrąża się w refleksji. Apelacja, przyznana w 1990 roku statusem AOC, z biegiem lat systematycznie podnosiła jakość, jednak jej istota pozostaje nieuchwytna. Zanim podzielę się swoimi przemyśleniami na ten temat, przyjrzyjmy się bliżej rocznikowi 2024, który niósł ze sobą własne wyzwania w południowej części doliny Rodanu.
Vintage 2024
Po dwóch latach suszy i upałów, powrót ciągłych opadów wiosennych w 2024 roku nadał zupełnie inny charakter. Styczeń i luty charakteryzowały się naprzemiennymi opadami deszczu i porywami wiatru mistral, po których nastąpił wyjątkowo mokry marzec, który przyniósł aż 150 milimetrów opadów, a nawet śnieg u podnóża Mont Ventoux, jak donosi Manon Saurel z Domaine Montirius.
Te chłodne i wilgotne warunki ograniczyły wczesną presję chorób i opóźniły rozwój winorośli, ale już w maju połączenie ciepła i wilgoci stworzyło trudne warunki do zwalczania mączniaka. Wielu plantatorów, zwłaszcza tych stosujących metody ekologiczne lub biodynamiczne, musiało interweniować częściej niż zwykle, zazwyczaj od ośmiu do dziesięciu zabiegów, jak wspominał Frédéri Férigoule z Domaine Le Sang des Cailloux.
Winnice Vacqueyras na początku września 2025 r., położone wśród bujnej śródziemnomorskiej roślinności.
Wiosna była jednym z najbardziej wilgotnych okresów w ostatnich latach, jakie Vacqueyras zaobserwował w ostatnich latach. Z ciągłymi opadami deszczu i zachmurzeniem przez większą część maja i początek czerwca. Ciepłe dni z temperaturą około 30°C (86°F), w połączeniu ze słabym wiatrem i poranną mgłą, zwiększały ryzyko wystąpienia mączniaka rzekomego. Pomimo silnego zagrożenia chorobami grzybowymi, stosunkowo niskie temperatury wczesnego lata pomogły zapobiec poważnym stratom, takim jak te odnotowane w 2018 roku. Prace w winnicy były intensywne – plantatorzy kosili trawę, przerzedzali liście i poprawiali przepływ powietrza między rzędami, aby osuszyć korony. Pod koniec czerwca warunki zaczęły się stabilizować, co pozwoliło winoroślom na regenerację i przejście do fazy stabilnego – choć nieco opóźnionego – dojrzewania.
