Graves/Pessac – Léognan *

Obszar położony na przedłużeniu Médoc w kierunku południowo-wschodnim. Należy do niego, położona na jego północnym krańcu stolica Akwitanii – Bordeaux. Nazwa regionu pochodzi od żwirowatej gleby (graves – żwirowa, kamienista gleba).

Kamieniste podłoże w ciągu dnia magazynuje ciepło słoneczne, a w nocy oddaje je winoroślom, co sprzyja uprawie win czerwonych i białych. Region uważany jest za kolebkę winiarstwa w Bordeaux. Gleba ta daje także winom charakterystyczny smak gleby, na której rośnie winorośl (goűt de terroir).

W Graves wytwarza się bogate, wytrawne, o głębokiej barwie, dobrze starzejące się wina białe, głównie z sauvignon blanc i semillon. Najlepsze z nich rywalizują ze sławnymi winami burgundzkimi.

Nie ma ostro sprecyzowanych obszarów dla win czerwonych i win białych. Generalnie czerwone Graves przeważają na północy, białe na południu. Jeszcze w XVII wieku czerwone wina z Graves uważane były za najlepsze w całym regionie Bordeaux, zanim powstały dzisiejsz winnice w regionie Médoc.

W 1987 roku z północnej części Graves wyodrębniono nową, gminną apelację z połączenia dwóch gmin Pessac i Leognan (AOC Pessac – Leognan) w której znajdują się wszystkie crus classés w Graves, szczególnie czerwone.

Czerwone wina powstają głównie z cabernet sauvignon, cabernet franc i merlota.

Jedynym winem z Graves, które znalazło się w sławnej klasyfikacji z 1855 roku, jako Premier Cru Classé było Château Haut-Brion , król czerwonych win z Graves.
Uprawa winorośli na tym terenie sięga czasów rzymskich (odkryto m.in. rzymską monetę Klaudiusza), a pierwsze pisemne wzmianki o posiadłości pochodzą z 1521 roku.

Château Haut-Brion

W 1525 roku majatek nazywał się Brion, w czasie Rewolucji Francuskiej majątek przemianowano na Haut-Brion. Ta wielka winnica często zmieniała właścicieli. Obecnym właścielem jest znana amerykańska rodzina bankierska Dillonów. Tę sławną winnicę w 1935 roku zakupił Clarence Dillon. Do dnia dzisiejszego, ta i dwie inne winnice cru classé: Château La Mission Haut-Brion i Château La Tour-Haut-Brion (obecnie połaczona z La Mission Haut-Brion) należą do tej rodziny.

Inną sławną winnicą jest Chateau Pape-Clement, założoną jeszcze przez arcybiskupa Bordeaux Bertranda de Goth, przyszłego papieża Klemensa V, który w 1305 roku przeniósł stolicę Papiestwa do Awinionu. Winnicę przejeli następni arcybiskupi Bordeaux i nazwali ją jego imieniem. Jest to jedna z najstarszych winnic w Bordeaux.

Wina Domaine de Chevalier w dobrych latach nie ustępują, winom z La Mission, a nawet Haut-Brion. Inną wielką marką jest Chateau Haut-Bailly, uważane obok Chevalier i Pape-Clément za jedno z najlepszych czerwonych Graves.

Domaine de Chevalier

Wśród białych do najbardziej znanych należy Chateau Olivier, w XI wieku był tu dworek myśliwski księcia Edwarda zwanego Czarnym Księciem.

Równie znanym jest Chateau Carbonnieux, château ten zbudowane zostało około roku 1380. W latach 1519-1741 majątek należał do zakonu Benedyktynów z St-Croix, którzy należeli do prekursorów uprawy białego wina w tym regionie. Wino to było etykietowane jako „Carbonnieux”, czyli woda sodowa. Udając wodę sodową eksportowana była do Turcji, gdzie picie wina było zabronione.

W 1953 i w 1959 roku INAO (instytut, który przyznaje AC) sklasyfikował 16 chateaux (8 win białych i 16 czerwonych ) bez ich hierarchizowania. Wszystkie mogą używać na swoich etykietach określenia Cru Classé . Wśród wielkiej szesnastki znalazły się m.in. Château Bouscaut, Château Carbonnieux, Château Fieuzal, Château d’Olivier, Château La Tour Martillac, Château Pape Clement, Château Malartic-Lagraviere, no i oczywiście premier grand cru classé: Château Haut-Brion z 1855 roku. Poza crus classés produkuje się tu bardzo dobre wina regionalne klasy AC Graves i AC Graves supérieur. Styl win z Graves (Pessac Leognan) jest czymś pośrednim między Médoc a St-Emilion czy Pomerol. Wynika to stąd, że w skład mieszanek tego regionu wchodzi więcej merlota niż w Médoc, ale mniej niż w St-Emilion czy Pomerol.

Ciekawostki:

Thomas Jefferson: W 1787 roku przyszły prezydent USA Thomas Jefferson odwiedził Bordeaux i kupił skrzynki wina Haut-Brion, co pomogło mu ugruntować swoją reputację w Ameryce.

W 1801 roku posiadłość należała do Charlesa Maurice’a de Talleyranda, ministra spraw zagranicznych Napoleona, który zasłynął z wykorzystywania tego wina do wywierania wpływu na dyplomację podczas Kongresu Wiedeńskiego.

• Klasyfikacja z 1855 roku: W 1855 roku Haut-Brion został sklasyfikowany jako Premier Cru Classé, co czyniło go jedynym winem spoza regionu Médoc uwzględnionym w tym słynnym rankingu .

Podczas II wojny światowej w 1939 roku posiadłość została przekształcona w szpital. Obecnie posiadłość należy do Domaine Clarence Dillon.

Czy chciałbyś dowiedzieć się więcej o wyjątkowym terroir regionu Haut-Brion w Pessac-Léognan lub o jego słynnych kupażach czerwonych i białych win?

Château Léognan

Graves

Obszar położony na przedłużeniu Médoc w kierunku południowo-wschodnim. Należy do niego, położona na jego północnym krańcu stolica Akwitanii – Bordeaux. Nazwa regionu pochodzi od żwirowatej gleby, która daje winom charakterystyczny smak gleby, na której rośnie winorośl (goűt de terroir).

W Graves wytwarza się bogate, wytrawne, o głębokiej barwie, dobrze starzejące się wina białe, głównie z winogron Sauvignon Blanc i Semillon. Najlepsze z nich z powodzeniem rywalizują ze sławnymi winami burgundzkimi. Nie ma ostro sprecyzowanych obszarów dla win czerwonych i win białych. Generalnie czerwone Graves przeważają na północy, białe na południu. Dobrze jest wiedzieć, że jeszcze w XVII wieku czerwone wina z Graves uważane były za najlepsze w całym regionie Bordeaux.

W 1987 roku z północnej części Graves wyodrębniło się nowe, gminne appellation Pessac-Leognan. W strefie tej, bezpośrednio przylegającej do Bordeaux, znajdują się wszystkie grands crus classés w Graves, szczególnie czerwone. Główne szczepy czerwone regionu to: Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc i Merlot.

Jedynym winem z Graves, które znalazło się w sławnej klasyfikacji z 1855 roku, było Château Haut-Brion – do dziś król czerwonych Graves. W 1525 roku Pan na Brion był merem Bordeaux. W czasie Rewolucji Francuskiej majątek przemianowano na Haut-Brion. Ta wielka winnica często zmieniała właścicieli. Ostatnim jest znana amerykańska rodzina bankierska Dillonów. Tę sławną winnicę w 1935 roku zakupił Clarence Dillon. Do dnia dzisiejszego, ta i dwie inne winnice cru classé: Château La Mission-Haut-Brion i Château La Tour-Haut-Brion należą do tej rodziny.

Inną sławną winnicą jest Chateau Pape-Clement, założoną jeszcze przez arcybiskupa Bordeax Bertranda de Goth. Tak, to przyszły papież Klemens V, który w 1305 roku przeniósł stolicę Papiestwa do Awinionu. Winnicę przejeli następni arcybiskupi Bordeaux i nazwali ją jego imieniem. Jest to jedna z najstarszych winnic w Bordeaux. Domaine de Chevalier, niezwykle piękne wino, w dobrych latach porównywalne z La Mission, a nawet Haut-Brion. Inną wielką marką jest Chateau Haut-Bailly, uważane obok Chevalier i Pape-Clément za jedno z najlepszych czerwonych Graves. Wśród białych do najbardziej znanych należy Chateau Olivier, w XI wieku był tu dworek myśliwski księcia Edwarda zwanego Czarnym Księciem. Równie znanym jest Chateau Carbonnieux, zamek ten zbudowany został około roku 1380. W latach 1519-1741majątek należał do zakonu Benedyktynów z St-Croix, którzy należeli do prekursorów uprawy białego wina w tym regionie. Wino to było etykietowane jako „Carbonnieux”, czyli woda sodowa. Udając wodę sodową eksportowana była do Turcji, gdzie picie wina było zabronione.

W 1953 i w 1959 roku INAO (instytut, który przyznaje AC) sklasyfikował 16 chateaux (8 win białych i 16 czerwonych ) bez ich hierarchizowania.Wszystkie mogą używać na swoich etykietach określenia Cru Classé ( grand cru classé). Wśród wielkiej szesnastki znalazły się m.in. Château Bouscaut, Château Carbonnieux, Château Fieuzal, Château d’Olivier, Château La Tour Martillac, Château Pape Clement, Château Malartic-Lagraviere, no i oczywiście premier grand cru classé: Château Haut-Brion z 1855 roku. Poza crus classés produkuje się tu bardzo dobre wina regionalne klasy AC Graves i AC Graves supérieur. Styl win z Graves (Pessac Leognan) jest czymś pośrednim między Médoc a St-Emilion czy Pomerol. Wynika to stąd, że w skład mieszanek tego regionu wchodzi więcej merlota niż w Médoc, ale mniej niż w St-Emilion czy Pomerol.

Jeśli wjedziesz do regionu Graves na południe od dzisiejszej winiarskiej metropolii Bordeaux, znajdziesz się w miejscu, gdzie narodził się Bordeaux, ponieważ było to około 2000 roku p.n.e. Pierwsze winnice zostały zasadzone przez Rzymian w I wieku p.n.e., skąd rozprzestrzeniały się przez wieki. Rzymianie nazwali region, położony między Oceanem Atlantyckim a Garonną, która również odgrywa ważną rolę mikroklimatyczną, Akwitanią. Nadali kwitnącemu miastu nazwę Burdigala, od której rozwinęła się późniejsza nazwa Bordeaux – „Au borde de l’Eau”, co oznacza mniej więcej „Nad brzegiem wody”. Region ten charakteryzuje się bogatą historią Bordeaux. Jedną z tych licznych opowieści jest ta, że ​​ówczesny arcybiskup Bordeaux Bernard de Göth, późniejszy papież Klemens V, założył około 1300 roku zamek, który wieki później zasłynął ze swoich win pod nazwą Château Pape-Clément. Pod koniec XIX wieku powierzchnia winnic wynosiła dobre 10 000 hektarów, która następnie została znacznie zmniejszona przez filokserę i rozwój miasta Bordeaux. W 1937 roku region otrzymał prawo do własnej nazwy pochodzenia. Powierzchnia winnic została ponownie drastycznie zmniejszona w 1987 roku, kiedy północna część regionu bezpośrednio przylegająca do Bordeaux została oddzielona i otrzymała własną nazwę pochodzenia pod nazwą Pessac-Léognan. Oznaczało to, że Graves stracił wszystkie swoje sklasyfikowane zamki, ponieważ klasyfikacja z 1953 roku obejmowała 16 zamków, z których wszystkie znajdowały się w nowo utworzonym pochodzeniu Pessac-Léognan. Nazwa Graves mówi wszystko, ponieważ odnosi się do dużych otoczaków lub kamieni, które określają ubogą w składniki odżywcze glebę w winnicach. W chłodne noce te otoczaki spełniają ważną funkcję, ponieważ oddają ciepło winorośli. Jednak w dzisiejszych czasach zmian klimatycznych może to stanowić problem, ponieważ zbyt wysokie temperatury również zauważalnie zwiększają zawartość alkoholu w winie. Mimo to nadal można mówić o ogólnie bardzo korzystnych warunkach mikroklimatycznych. Pochodzenie Grave’a dotyczy zarówno win białych, jak i czerwonych, z wyraźnym naciskiem na wino czerwone. Obecnie wino to uprawiane jest na obszarze około 2500 hektarów i wytwarzane jest głównie ze szczepów Cabernet Sauvignon i Merlot. Oprócz typowych, wspomnianych już otoczaków, terroir zawiera również złoża piasku aluwialnego i gliny. Wina te mogą dojrzewać i starzeć się przez okres do 15 lat, a niektóre nawet dłużej. Około 750 hektarów zajmuje białe wino, wytwarzane ze szczepów Sauvignon Blanc i Sémillon. Oba szczepy znajdują idealne warunki na kamienistym podłożu zmieszanym z piaskiem, piaskowcem i gliną. Wina te są zazwyczaj pite stosunkowo młode, w ciągu pierwszych 5-6 lat, ale najlepsze z nich charakteryzują się dobrą dojrzałością i potencjałem starzenia. Graves, pas o długości 10-15 kilometrów, rozciąga się na około 60 kilometrów na południe. Średnio rocznie produkuje się tu około 20 milionów butelek. Ponieważ w regionie nie ma tajnych zamków, brakuje mu nieco renomy i splendoru, charakterystycznych dla słynnych miejscowości Bordeaux. Wina (nadal) oferują dość dobry stosunek ceny do jakości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *