Samodzielny, niewielki dystrykt Plettenberg Bay, jest najbardziej „szampańskim” obszarem winiarskim RPA, produkuje się tam znaczne ilości ►MCC. Plettenberg Bay to nadmorska miejscowość na ►Garden Route, z piaszczystymi, dziewiczymi plażami, z możliwością obserwowania wielorybów, niezliczonej ilością ptactwa, naturalnego piękna. Dystrykt stał się dużym wyzwaniem dla winiarzy. Pierwszą winorośl w tym pionierskim, najnowszym, najdalej na wschód położonym dystrykcie Western Cape, w górzystym terenie, około 20 km na wschód od Zatoki Plettenberg, zasadzono w 2000 roku. Ogłoszenie Plettenberg dystryktem dało impuls do jego rozwoju. Winnice w tym chłodnym, przybrzeżnym klimacie odległe są od oceanu zaledwie o kilka kilometrów, a wysoka zawartość węgla w gliniastej glebie stanowi idealne środowisko do uprawy sauvignon blanc, chardonnay i pinot noir.
Chłodna, ale łagodna pogoda i równomiernie rozłożone opady sprzyjają powolnemu dojrzewaniu gron, przy stosunkowo niskim poziomie cukru, co potencjalnie sprzyja wysokiej zawartości kwasu w owocach, które znakomicie nadają się do produkcji win musujących. Obecnie jest tam już kilkanaście winnic, a pionierem była Bramon Wine Estate.
Inne winnice: Plettenvale Boutique Vineyard, Lodestone Wine & Olives, Kay and Monty Vineyards, Packwood Wine Estate Vineyard…
Plettenberg Bay
(WO/2005/72 ha), j.g.►Western Cape,
r.►Cape South Coast, d. Plettenberg Bay,
o.- brak; Najbardziej „szampański” obszar393 pojedyncza winnica
winiarski RPA, produkujący znaczne ilości
win musujących tworzonych metodą kla-
syczną (►Méthode Cap Classic). To nad-
morska miejscowość i dystrykt winiarski na
►Garden Route, z piaszczystymi, dziewi-
czymi plażami, z możliwością obserwowa-
nia wielorybów, niezliczonej liczbą ptactwa
i naturalnego piękna. Dystrykt stał się
dużym wyzwaniem dla winiarzy. Pierwszą
winorośl w tym pionierskim, najnowszym,
najdalej na wschód położonym dystrykcie
Western Cape, w górzystym terenie, około
20 km na wschód od Zatoki Plettenberg, za-
sadzono w 2000 r. Ustanowienie Plettenberg
dystryktem dało impuls do jego rozwoju.
Winnice w tym chłodnym, przybrzeżnym
klimacie odległe są od oceanu zaledwie
o kilka kilometrów, a wysoka zawartość
węgla w gliniastej glebie stanowi idealne
środowisko do uprawy sauvignon blanc,
chardonnay i pinot noir. Chłodna, ale łagod-
na pogoda i równomiernie rozłożone opady
sprzyjają powolnemu dojrzewaniu gron,
przy stosunkowo niskim stężeniu cukru, co
potencjalnie sprzyja wysokiej zawartości
kwasu w owocach, które znakomicie nadają
się do produkcji win musujących. Obecnie
w dystrykcie znajduje się już kilkanaście
winnic, a pionierem była ►Bramon Wine
Estate. Inne winnice: Plettenvale Boutique
Vineyard, Lodestone Wine & Olives, Kay
and Monty Vineyards, Packwood Wine
Estate Vineyard.
podkładka amerykańska
Większość szlachetnych winorośli nie
wyrasta z własnych korzeni, są szczepio-
ne na jednej z różnych podkładek, które
tolerują określone szkodniki lub warunki
glebowe. Gdyby tak nie było, główne ga-
tunki winogron używane do produkcji wina
wyginęłyby w większej części świata ponad
wiek temu. Podkładka to po prostu system
korzeniowy, na którym zaszczepia się różne
odmiany, takie jak chardonnay, sangiovese,
riesling… W rzeczywistości odgrywają bar-
dziej złożoną i ważniejszą rolę, niż się z po-
zoru wydaje. Wpływają na wigor, płodność,
odporność winorośli na suszę oraz choroby.
Jedne podkładki mogą tolerować wilgotne
warunki, inne mogą być mniej lub bardziej
tolerancyjne dla niektórych gleb lub szkod-
niki. Wiele podkładek używanych na całym
świecie to ►krzyżówki lub ►hybrydy tych,
które zostały już wyhodowane. Do połowy
XIX w. większość winorośli rosła na wła-
snych oryginalnych korzeniach. Jednak,
gdy ►filoksera żywiąca się korzeniami
zaczęła dewastować winnice na całym świe-
cie, podkładki nabrały nowego znaczenia.
Kilkadziesiąt amerykańskich winorośli
należących do różnych gatunków wykazało
się odpornością na tego szkodnika. Niestety,
europejskie odmiany winorośli należące do
jednego gatunku vinifera – nie. W połowie
XIX w., w celach eksperymentalnych, przy-
wieziono je do Francji, niestety razem z fi-
lokserą w korzeniach. W latach 1860–1890
filoksera opanowała winnice europejskie.
Ponad 20 lat pracy francuskiego botanika
Jules-Émile Planchona i amerykańskiego
entomologa Charlesa Valentine Riley’a,
doprowadziły do wykorzystania amerykań-
skich podkładek szczególnie nadających się
do gleb francuskich. Obecnie większość
podkładek wywodzi się z trzech rdzennych
amerykańskich odmian winorośli – Vitis
riparia, Vitis rupestris i Vitis berlandieri.
Winorośl amerykańska rozwinęła symbio-
tyczną odporność na filokserę, stąd w kraju
pochodzenia nie była problemem. Wybór
najlepszych podkładek dla danej lokaliza-
cji jest jednym z najbardziej krytycznych
decyzji winogrodnika.
Plett Winelands obejmuje obecnie 18 gospodarstw winiarskich,
Plettenberg Bay to najmniejszy region uprawy winorośli w Republice Południowej Afryki. Zajmuje on 58 hektarów ze 100 000 hektarów powierzchni kraju.
Region winiarski Plett’s jest najbardziej wysuniętą na wschód odmianą winorośli w kraju i rozciąga się na długości 57 km wzdłuż wąskiego pasa wybrzeża od Packwood w Harkerville do Lodestone przy Redford Road w Crags.
Jest to mały, młody, ekscytujący i rozwijający się region winiarski, który bez wątpienia należy do najbardziej malowniczych regionów winiarskich Republiki Południowej Afryki.
Pierwsze winogrona w tym regionie zostały posadzone przez Petera Thorpe’a w jego posiadłości Bramon w Crags, na zachodnim zboczu Plett. Jego posiadłość miała odpowiednie gleby, nachylenie i klimat do uprawy winorośli, więc decyzja wydawała się całkiem logiczna.
Po niestrudzonych badaniach, śmiałej wizji przyszłości i wyborze uznanego winiarza, Antona Smala, w 2000 r. powstała pierwsza winnica Pletta, Bramon.
Inni poszli w ich ślady, ale powoli. Chociaż dziś wydaje się, że co druga farma wzdłuż tego wąskiego pasa wybrzeża uprawia winogrona, jest tam tylko 16 winnic, z czego dziesięć produkuje wino i butelkuje je samodzielnie.
