Wyspa, która należy do Francji, jest znacznie bliżej Włoch niż samej Francji, co znajduje odzwierciedlenie również w uprawie winorośli, gdzie dominują wpływy włoskie. Na tej bardzo górzystej wyspie z wieloma dolinami uprawa winorośli była prawdopodobnie praktykowana przez Fenicjan na długo przed narodzeniem Chrystusa. Kiedy wielu Marokańczyków przeniosło się na wyspę w połowie ubiegłego wieku i przywiozło ze sobą rodzime odmiany winorośli, korsykańska uprawa winorośli była zagrożona utonięciem w prostych, masowo produkowanych winach. Reorganizacja UE w latach 80. XX wieku zmniejszyła obszar upraw winorośli i postawiła uprawę winorośli na nowym poziomie. Od tego czasu jakość korsykańskich win znacznie wzrosła. Wyspa ma ciepły, śródziemnomorski klimat, który jest dość suchy, a różnice między dniem a nocą są stosunkowo niewielkie ze względu na wpływ morza. Winorośle są sadzone do około 300 metrów nad poziomem morza. Asortyment odmian winorośli jest zaskakująco szeroki jak na wyspę o długości 180 kilometrów i szerokości 80 kilometrów, ale lokalizacja zależy od terroir. Na zachodzie dominuje granit, na północy łupek, podczas gdy południe ma tendencję do występowania gleb wapienno-gliniastych, a także margli i aluwiów. Jedną z najważniejszych rodzimych odmian jest Nielluccio, której pochodzenie uważa się za włoskie i która występuje szczególnie na północy wyspy. Uprawia się jednak również Vermentino – również z Włoch – i autochtoniczną odmianę Sciaccarello. Wzrasta popularność odmian międzynarodowych, takich jak Pinot Noir. Prawie jedna trzecia produkcji to wino różowe, reszta, poza około 10% wina białego, jest zdominowana przez wino czerwone. Szczególną specjalnością jest Muscat du Cap Corse, naturalne wino słodkie. Prawie 70% produkcji pochodzi ze spółdzielni.
