Soave to jedno z najbardziej kultowych włoskich białych win niemusujących, wytwarzane głównie z winogron szczepu Garganega, uprawianych na wzgórzach na wschód od Werony. Słynie ze świeżości, mineralności oraz kwiatowych, cytrusowych i migdałowych aromatów. Oznaczenie obejmuje Soave DOC, a także bardziej prestiżowe Soave Classico i Soave Superiore DOCG z historycznego regionu między Soave a Monteforte d’Alpone. Wulkaniczna gleba nadaje winu złożoność i strukturę, dzięki czemu idealnie pasuje do dań z owoców morza.
Winnice Soave w północno-wschodnich Włoszech oferują szeroki wachlarz produktów, od najlepszych win po przeciętne wino produkowane przez leniwych plantatorów. Jednakże najlepsze posiadłości, które znajdują się na wzgórzach Werony, takie jak Pieropan, Pra i Ca’ Rugate, świadczą o zaangażowaniu i dbałości o szczegóły tego regionu. Ich niskie plony, zrównoważona uprawa winorośli i wyrafinowane metody produkcji wina dają złożone wytrawne białe wina o niezrównanym uroku. To zaangażowanie w jakość jest częścią tradycji winiarskiej Soave od czasów Rzymian . Ta część Soave kwitnie i słusznie. Ale na drugim końcu spektrum znajduje się Soave DOC z dopuszczalnymi plonami 15 ton z hektara; produkcja takiej ilości wina jest zdecydowanie przesadna nawet w najlepszych czasach.
Na szczęście najlepsze winnice unikają tych hojnych upraw, podczas gdy renoma Soave Classico DOC (pierwotnej strefy produkcji) i Soave Superiore DOCG stale rośnie. Niemniej jednak, aby wydobyć to, co najlepsze z przełomowego włoskiego białego wina Garganega, potrzeba badań i rozwagi. Wybierając jednak ostrożnie, przekonasz się, dlaczego krytycy wciąż zachwycają się najlepszymi winami tego kultowego stylu.
Soave to jedna z najpiękniejszych części regionu Veneto: prastare gleby wulkaniczne są domem dla niezliczonej liczby upraw, cyprysów, pałacowych willi i winorośli. Rolnicy uprawiają ponad 6000 hektarów winnic w tym sielskim krajobrazie, rozciągającym się od Gambellary do wioski Lavagna na granicy z
Valpolicellą
Ma jasnożółtą barwę, aromat białych kwiatów, cytrusów i jabłek. Młode mają świeżą kwasowość , wytrawne, o mineralnym charakterze.
W przypadku Soave to półprawda. Na przykład, tanie etykiety są produkowane tak szybko – i tanio – jak to możliwe, bez zwracania uwagi na ekspresję terroir ortypicité. Winiarnie prawdopodobnie zbierają jagody maszynowo, fermentują je na zimno w stalowych zbiornikach i butelkują w ciągu kilku miesięcy od daty zbioru – neutralne, wytrawne białe wino do wczesnej konsumpcji. Trudno go nie lubić i łatwo o nim zapomnieć.
Zmiany regulacyjne i kontrola jakości
Historycznie, mieszanki dopuszczały Pinot Blanc i Trebbiano Toscano; jednak władze DOC zdelegalizowały te odmiany, uznając je za gorsze. Obecnie w każdej butelce Soave musi być użyte co najmniej 70% Garganegi, ewentualnie uzupełnione Chardonnay i/lub Trebbiano di Soave (Verdicchio). Ten ostatni podobno dodaje aromatu i świeżości do wyrazistej Garganegi, choć wina jednoszczepowe również mogą błyszczeć na konkursach i degustacjach.
Jak więc zrobić wspaniałego Soave? Przykład, który Pieropan dał innym do naśladowania: używają wyłącznie ręcznie zbieranych winogron uprawianych na wulkanicznych i wapiennych terroir. Następnie jagody są odszypułkowane i miażdżone, z niewielką ilością siarki, aby zapobiec psuciu się i utlenianiu. Wolno spływający sok jest winifikowany w bardzo niskich temperaturach (14-19°C) w cementowych zbiornikach wyłożonych szkłem; winiarze stosują tę technikę, aby zachować owocowość i świeżość swoich win. Młode wino jest następnie leżakowane na delikatnym osadzie (martwych komórkach drożdży) przez około osiem miesięcy, zanim zostanie przelane do butelek. Rezultatem jest intensywne, wyraziste białe wino, które może dojrzewać w butelce przez co najmniej 3-4 lata.
