Alzacja

Niecałe 100 kilometrów w dół Renu, Alzacja wije się od Colmaru niemal do Strasburga i ma zaledwie cztery kilometry szerokości w najszerszym miejscu. Winnice u podnóża Wogezów zajmują około 15 000 hektarów, a góry o wysokości prawie 1000 metrów chronią przed deszczem ten niezwykle romantyczny krajobraz winnic.

Klimat Alzacji charakteryzuje się bardzo niską ilością opadów, ciepłymi latami i łagodnymi zimami. Colmar jest nawet jednym z miast o najmniejszych opadach deszczu w Europie, obok Perpignan w południowej Francji. Ponieważ Rów Reński był bardzo aktywny tektonicznie przez wiele tysiącleci, na jego szczycie wznosi się wiele formacji skalnych, niekiedy na bardzo ograniczonej przestrzeni. Alzacja oferuje zatem również ogromną różnorodność terroir, która z kolei idzie w parze z różnorodnością odmian winorośli.

Cechą charakterystyczną Alzacji jest oznaczenie odmiany winorośli na etykiecie, co stanowi wyjatek dla win we Francji. W Alzacji wytwarza sie przede wszystkim szlachetne odmiany takie jak riesling, gewürztraminer, pinot gris i muscat, ale także pinot blanc, czy sylvaner . Białe uchodzą za jedne z najlepszych na świecie.
Jedyną dozwoloną czerwoną odmianą winorośli jest pinot noir, z którego zwykle produkuje się proste, łatwe do picia wina różowe. Specjalnością Alzacji jest także musujący Crémant d’Alsace, produkowany z pinot blanc, pinot noir, a także z chardonnay.

Alzacja, Colmar – mała Wenecja

Zainteresowania winami i turystyką świetnie można połączyć właśnie w Alzacji. Wspaniałe lasy, dzikie górskie drogi przez Wogezy, malownicze wsie i znakomite białe wina. Route de Vin, to atrakcyjna. 180 kilometrowa trasa prowadząca od Marlenheim do Thann. Brukowane uliczki, domy z „pruskiego” muru, renesansowe fontanny i romantyczne winiarnie. Alzatczycy są dumni ze swoich miasteczek należących do najpiękniejszych we Francji, który jest najbardziej niemieckim regionem we Francji, ale bywał też najbardziej francuskim regionem w Niemczech. Alzacja jest jednym z tych granicznych, spornych regionów Europy. Alzacja jest po prostu południowym przedłużeniem niemieckiego Palatynatu. Pomiędzy 1870 rokiem a końcem Pierwszej Wojny Swiatowej Alzacja należała do Niemiec. Nazwiska tutejsze brzmią z niemiecka, ale w jedzeniu i winie jest finezja i styl francuski.

Alzackie zielone, smukłe butelki (flutes) różnią się od innych we Francji. Odwiedzający Alzację turyści od razu zauważają smukłe zielone butelki (flutes) podobne do win mozelskich.

Riquewihr, Obernai i Eguisheim jnależą do jednych z najlepiej zachowanych i najpiękniejszych miasteczek regionu, o pięknej architekturze i brukowanymi uliczkami.

W alzackim Kaysersbergu urodził się Albert Schweitzer, francusko-niemiecki teolog i duchowny luterański, jeden z najważniejszych badaczy życia i twórczości Jana Sebastiana Bacha.

 rzeba obejrzeć Colmar, mariaż francuskiej i niemieckiej tradycji, największe miasteczko na winnym szlaku, gdzie m.in. znajduje się niezwykle malownicza, słynna La Petite Venise . Dla Gdańszczan, ciekowostką turystyczną wydaje sie być dworzec w Colmarze, będący prawie kopią dworca kolejowego w Gdańsku.

O innych miasteczkach takich jak Turckheim, Wintzenheim, Wettolsheim, Eguisheim nie będę pisał, bo zrobiłby się z tego przewodnik turystyczny a nie winiarski. Ale wspomnę jeszce o Munster, gdzie produkuje się słynny ser o tej samej nazwie, idealny do białego, alzackiego wina (chociaż tam podaje się go również z piwem.

Alzacja była pierwszym regionem we Francji, który nazywał swoje wina od nazwy szczepu winorośli. Zapożyczyli ten sposób i praktykują to do dziś w Kaliforni i Australii. Wyjątkiem jest tu Edelzwicker i Crémant d’Alsace, które są mieszanką kilku gatunków wina . Od 1983 roku pewne miejscowości winiarskie,których sława sięga często tysiąca lat, mogą określać swoje najlepsze roczniki mianem grands cru. Jest ich 51, dotyczy to jednak tylko rieslinga, muscata, gewűrztraminera i pinot gris – uważanych za najlepsze szczepy
alzackie.

Winiarnia Trimbach Wein, Ribeauvillé

Podział klasyfikacyjny win alzackich jest następujący:

AOC Alsace: Podstawowa i najważniejsza ilościowo apelacja obejmująca ponad 70% produkcji regionu. W większości są to wina jednosczepowe, a nazwa odmiany musi być podana na butelce.

AOC Alsace Grand Cru: Klasyfikacja obejmująca wina pochodzące wyłącznie z 51 wyznaczonych najlepszych parceli w regionie. Charakteryzują się rygorystycznymi wymogami wydajności i wyjątkowym potencjałem starzenia.

AOC Crémant d’Alsace: Apelacja przeznaczona dla wysokiej jakości win musujących produkowanych metodą szampańską, bazujących głównie na pinot blanc, a w przypadku win różowych na – pinot noir.

Oprócz w/w w ramch alzackich apelacji występują jeszcze szlachetne wina o pewnej koncentracji cukrów:
Vendanges Tardives , Wino z późnego zbioru. Winogrona zbierane są w stanie przejrzałym, co daje głęboki bukiet. Najczęściej bogate, półwytrawne lub półsłodkie oraz
Sélection de Grains Nobles , wyselekcjonowane, pojedyncze jagody dotknięte szlachetną pleśnią (Botrytis cinerea). Bardzo słodkie, skoncentrowane, luksusowe wina deserowe o potężnym potencjale leżakowania.

Wwina alzackie charakteryzują się wyraźną owocowością, są delikatnie świeże i lekkie. Dlatego należy je serwować schłodzone do temperatury około 10°C. Zwyczajowo pije się je w kieliszku o kształcie tulipana, na zielonej nóżce. Począwszy od 1972 roku wina alzackie, zgodnie z ustawą, muszą być butelkowane w miejscowości z której pochodzą – ma to być gwarancją ich autentyczności.

Wina alzackie


Zainteresowania winami i turystyką świetnie można połączyć właśnie w Alzacji. Wspaniałe lasy, dzikie górskie drogi przez Wogezy, malownicze wsie i znakomite białe wina. Route de Vin, popularna trasa turystyczna, zarówno w czasie winobrania jak i o każdej innej  porze roku, jest zawsze  atrakcyjna.

180 kilometrowy, kręty szlak prowadzący od Marlenheim do Thann (między Strasbourgiem a Mulhouse), jest prawdziwym muzeum na powietrzu. Brukowane uliczki, domy z „pruskiego muru”, renesansowe fontanny i romantyczne winiarnie. Oczywiście, z charakterystycznymi wnękami okien, pełnych skrzynek z pelargoniami. Alzatczycy są dumni ze swoich miasteczek należących do najpiękniejszych we Francji. Jest to najbardziej niemiecki region Francji, chociaż bywał najbardziej francuskim regionem w Niemczech.

Alzacja jest jednym z tych granicznych, spornych regionów Europy, które przechodziły z rąk do rąk wiele razy. Jest to logiczne, Alzacja jest po prostu południowym przedłużeniem niemieckiego Palatynatu (Pfalz), a winnice nie mają szacunku dla granic. Zasadnicza różnica między tymi regionami jest taka, że klimat alzacki jest trochę bardziej słoneczny i bardziej suchy.

Pomiędzy 1870 rokiem a końcem Pierwszej Wojny Światowej Alzacja należała do Niemiec. Nazwiska tutejsze brzmią z niemiecka, ale w jedzeniu i winie jest finezja i styl francuski. Alzacja produkuje jedne z najbardziej niepowtarzalnych win białych w ogóle, nadzwyczaj aromatycznych, o wyróżniającym się smaku. Odwiedzający Alzację turyści od razu zauważają  smukłe zielone butelki (flutes) i często mylą wina alzackie  z  niemieckimi winami mozelskimi. Wina alzackie nie smakują tak jak w Niemczech, są na ogół bardziej wytrawne, bogatsze, mniej kwaskowe i mają więcej alkoholu. Chociaż ostatnio daje się zauważyć nieco zwiększony poziom cukru w winach. Klimat się zmienia?

Alzacja była pierwszym regionem we Francji, który nazywał swoje wina od nazwy szczepu winorośli. Zapożyczyli ten sposób i praktykują to do dziś w Kaliforni i Australii. Wyjątkiem jest tu Edelzwicker i Crémant d’Alsace, które są mieszanką kilku gatunków wina.

Od 1983 roku pewne miejscowości winiarskie (np. Altenburg, Kaeferkopf, Schlossberg czy Fűrstentum), których sława sięga często tysiąca lat, a dla których sama nazwa winorośli nie mogłaby być uznana za wystarczającą, mogą określać swoje najlepsze roczniki mianem grands cru. Jest ich około 50, dotyczy to jednak tylko czterech odmian: rieslinga, muscata, gewűrztraminera i pinot gris (czasami oznaczany jako tokay-pinot gris) – uważanych za najlepsze szczepy alzackie.

Gwiazdą win alzackich jest riesling, duma Alzatczyków, wino o dużej sile witalnej, o wytwornym smaku owoców i delikatnym aromacie. Towarzyszy najbardziej wykwintnym potrawom, szczególnie potrawom z ryb i skorupiaków. Muscat przeciwnie, jest lekki, o zapachu świeżych winogron, jakby perfumowany. Doskonały jako aperitif, często podawany na przyjęciach. Dobry pinot gris jest mocnym trunkiem, o obfitym smaku owoców, uwielbia dobre jedzenie, foie gras, soczystą pieczeń; stanowi również wysokiej klasy aperitif.

Gewűrztraminer jest eleganckim, najbardziej korzennym ze wszystkich win alzackich, o świetnej równowadze i doskonałym bukiecie. Te cztery szczepy dopuszczone są do produkcji słodkich win, czarnych pereł Alzacji będących regionalną specjalnością: Vendange Tardive (późny zbiór) i Sélection de Grain Nobles. Sylvaner i pinot blanc dają także dobre wina, ale zwykle są lżejsze i prostsze w stylu. Pinot blanc jest bardzo ważnym składnikiem Crémant d’Alsace, znakomitego musującego wina wytwarzanego metodą szampańską. Doskonałe na świąteczne przyjęcia i wszelkie inne okazje. Pinot noir, jedyne wino czerwone uprawiane w regionie, pochodzi z Burgundii. Wytrawne, o wykwintnym smaku, przyjemne w spożyciu, podawane jest do pieczeni, potraw z drobiu, do dziczyzny a także do sera. Często bardziej przypomina rosé niż czerwonego burgunda.

Reasumując, wina alzackie charakteryzują się wyraźnym smakiem owoców, delikatną świeżością i przyjemną lekkością. Cechy te uwydatniają się, jeżeli spożywać je będziemy schłodzone do temperatury około 10°C. Zwyczajowo pije się je w kieliszku o kształcie tulipana, na zielonej nóżce. Wina alzackie pije się młode tzn. od 1-go do 5-go roku po winobraniu. Najlepsze z nich, te o najbogatszym bukiecie i z najlepszych roczników, zyskują na procesie starzenia.

Począwszy od 1972 roku wina alzackie, zgodnie z ustawą, muszą być butelkowane w miejscowości, z której pochodzą, ma to być gwarancją ich autentyczności.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *