
Château Mouton Rothschild z Pauillac ( Haut Médoc) jest jedną z najsłynniejszych marek win francuskich. Słynie z wyjątkowej jakości, niepowtarzalnego stylu i etykiet zaprojektowanych przez międzynarodowych artystów.
Kiedy w 1855 roku Napoleon III zlecił słynną klasyfikację win bordoskich na Wystawę Światową w Paryżu, Château Mouton zostało sklasyfikowane jako Deuxième Cru (Drugie Cru), mimo że jakość jego win była już uznawana za równą najlepszym Premier Cru.
Krótko o klasyfikacji z 1855 roku
Historii Château Mouton Rothschild nie da się opowiedzieć bez zrozumienia znaczenia i kontrowersji wokół słynnej klasyfikacji win Bordeaux z 1855 roku . Ten system klasyfikacji, który do dziś ma ogromny wpływ na rynek i postrzeganie win Bordeaux.

Na paryskiej Wystawie Światowej w 1855 roku Napoleon III postanowił promować francuskie winnice. W tym celu cesarz zwrócił się do brokerów winiarskich z Bordeaux o jasną klasyfikację swoich win.
Jedynym kryterium, które wybrali była reputacja i cena sprzedaży win ich najnowszych roczników Rezultatem był hierarchiczny system, który klasyfikował czerwone wina z regionu Médoc na pięć kategorii „cru”:
- Premier Cru (First Cru): 4 château
- Deuxième Cru (drugie Cru): 15 château
- Troisième Cru (trzecie Cru): 14 château
- Quatrième Cru (czwarte Cru): 10 château
- Cinquième Cru (piąte Cru): 18 château
Pomimo doskonałej reputacji, Château Mouton został sklasyfikowany jako Deuxième Cru, co stało się źródłem frustracji i determinacji dla pokoleń właścicieli. W momencie klasyfikacji Mouton należał do barona Nathaniela de Rothschilda , angielskiego bankiera, który nabył posiadłość w 1853 roku. Niektórzy uważają, że jego wpływy, jako nowego członka bordoskiej arystokracji winiarskiej i przedstawiciela obcego pochodzenia, nie wystarczyły, aby zapewnić Mouton najwyższe uznanie, mimo że ceny jego win były porównywalne z cenami innych win Premier Cru.
Jednym z najbardziej uderzających aspektów klasyfikacji z 1855 roku była i jest jej niezwykła trwałość i odporność na zmiany. Pierwotnie pomyślana jako proste, tymczasowe narzędzie marketingowe , szybko przekształciła się w skrystalizowany system określający status i wartość win Bordeaux. Przez ponad 170 lat klasyfikacja pozostała niezmieniona , pomimo znacznej ewolucji jakości wielu zamków oraz istotnych zmian we własności i zarządzaniu winnicami .
Celowo pominąłem w tekście białych win z Sauternes i Barsac, które także były przedmiotem klasyfikacji. ( o nich można poczytać w innym miejscu)
Historia Chateau Mouton po jej zakupie przez rodzinę Rothschildów
Historia rodziny Rothschildów w świecie wina rozpoczęła się w 1853 roku, kiedy baron Nathaniel de Rothschild, członek angielskiej gałęzi znanej rodziny bankierów , kupił posiadłość znaną wówczas jako Château Brane-Mouton, przemianowaną później na Château Mouton Rothschild, posiadłość zarządzaną w stosunkowo tradycyjny sposób przez kilka pokoleń.
Kiedy młody baron Philippe de Rothschild odziedziczył posiadłość w 1922 roku, mając zaledwie 20 lat, Mouton produkował już wysokiej jakości wina, ale wciąż daleko im było do reputacji , którą później zyskały. Philippe był postacią interesującą. Był kierowcą wyścigowym, poetą, aktorem, reżyserem filmowym i wielkim miłośnikiem sztuki. Ta niekonwencjonalna osobowość odegrała kluczową rolę w przekształceniu Mouton w coś zupełnie nowego w konserwatywnym świecie Bordeaux .
W 1924 r. baron Philippe podjął decyzję, która na zawsze zmieniła historię wina. Zaczął Château Mouton butelkować wyłącznie na terenie posiadłości, zamiast sprzedawać je w beczkach pośrednikom, jak to było w tradycji Bordeaux. Butelkując bezpośrednio w piwnicy, baron Philippe mógł zagwarantować autentyczność i jakość swoich win. Zapoczątkował też tradycję etykiet artystycznych.
Jak doszło do zdobycia statusu Premier Cru ?
Baron Philippe de Rothschild przez ponad 20 lat prowadził niezwykle intensywny lobbing i kampanię na rzecz naprawienia – jak to nazywał – „potwornej niesprawiedliwości” z 1855 roku.
Droga do tego niezwykłego uznania nie była ani krótka, ani łatwa. Od momentu, gdy baron Philippe objął władzę nad majątkiem w 1922 roku, awans Château Mouton stał się fundamentalnym celem, którym kierował się przez następne pięćdziesiąt lat. Wykorzystał swoje wpływy, charyzmę i międzynarodowe powiązania, aby uświadomić francuskim władzom niesprawiedliwość pierwotnej klasyfikacji.
W latach 70. XX wieku klimat polityczny i gospodarczy Francji ulegał zmianie. Kraj dążył do wzmocnienia swojego wizerunku międzynarodowego i ochrony prestiżowych produktów na coraz bardziej konkurencyjnym rynku globalnym. Wina Bordeaux stanowiły dziedzictwo narodowe, które należało promować .
Jacques Chirac , ówczesny minister rolnictwa (i przyszły prezydent Republiki), rozumiał symboliczne i komercyjne znaczenie uznania doskonałości wina Mouton . 21 czerwca 1973 roku podpisał dekret ministerialny oficjalnie nadający winu Château Mouton Rothschild status Premier Cru.
Decyzja Chiraca z 1973 roku była jedyną istotną zmianą w oficjalnej klasyfikacji Bordeaux z 1855 roku od czasu jej powstania.
Z okazji awansu baron zmienił słynne motto winnicy. Dawne hasło: „Pierwszym być nie mogę, drugim nie raczę, jestem Mouton” zastąpiono dumnym: „Pierwszy jestem, drugi byłem, Mouton się nie zmienia”.
Baron Philippe uczcił ten triumf z charakterystyczną elegancją i stylem. Na potrzeby rocznika 1973 zlecił Pablo Picasso stworzenie dzieła symbolizującego to historyczne zwycięstwo, choć, paradoksalnie, było to dzieło artysty stworzone w 1959 roku.
Wina
1. Grand Vin de Château Mouton Rothschild – flagowe, potężne wino czerwone o dominacji Cabernet Sauvignon, charakteryzujące się aromatem czarnych owoców, cedru i przypraw oraz ogromnym potencjałem starzenia (20–50 lat).
2. Le Petit Mouton de Mouton Rothschild – drugie wino posiadłości, bardziej przystępne w młodszym wieku.
3. Aile d’Argent – rzadkie i cenione białe wino z tej samej posiadłości.
Wina są tworzone z cabernet sauvignon (ok. 81%), merlota (15%), a także z cabernet franc i petit verdot. Dojrzewają w 100% nowych beczkach z dębu francuskiego średnio przez 19 do 22 miesięcy. Od 1945 roku każdą etykietę rocznikową Grand Vin projektuje inny wybitny artysta współczesny.



