Korynt.
Słynny region położony na wschodzie Peloponezu, gdzie półwysep łączy się z Attyką, szczyci się tysiącletnią historią winiarstwa i niegdyś był słynnym miastem-państwem – Korynt, które według mitu zostało założone przez Syzyfa, który cieszył się sympatią bogów na Olimpie. Niestety, za pychę i zdradzanie śmiertelnikom tajemnic usłyszanych na Olimpie został ukarany. Musiał wtaczać na stromą górę wielki kamień, który tuż przed samym szczytem za każdym razem wymykał się z rąk i spadał na sam dół. Stąd „syzyfowa praca”, czyli wysiłek bez końca, który nie przynosi żadnych trwałych efektów
To starożytne miasto na Przesmyku Korynckim było wielokrotnie odbudowywane po niezliczonych wojnach, okupacjach, tyranicznych przywódcach, a nawet trzęsieniach ziemi. Miasto jest także mocno związane z historią wczesnego chrześcijaństwa i listami św. Pawła do Koryntian.
W starożytności Korynt był potężnym i bogatym miastem-państwem (polis) znanym z handlu, luksusu i… z rozpusty. Wszystkim znany jest eufeizm – Córy Koryntu. Ale przejdźmy do wina.
Winnice w prowincji Koryntia skupiają się wokół współczesnego miasta Nemea , położonego na południu Koryncji. Zaczynają się wokół miasta na wysokości 260-350 m n.p.m., a następnie pną się w górę, najpierw ku podnóżom wzgórz na wysokości 350-600 m n.p.m., by osiągnąć najwyższe wzniesienia pod uprawę winorośli, około 600-800 m n.p.m., w dolinach u podnóża góry Kyllini, drugiej co do wysokości góry na Peloponezie (2376 m n.p.m.).
Nemea jako region chroniony nazwą pochodzenia (ChNP) powstał w 1971 r.) i jest obecnie jednym z najsłynniejszych regionów winiarskich w Grecji, obok Naoussy w Macedonii i Santorini na Wyspach Egejskich.
Czerwone wina produkowane w tym regionie muszą być w 100% z odmiany Agiorgitiko, aby mogły mieć na etykiecie nazwę apelacji. Można je jednak produkować w różnych stylach, w tym słodkie i wzmacniane.
Nemea celebruje lokalny, rodzimy szczep winogron, Agiorgitiko ( szczep winogron św. Jerzego, ze względu na obecność kościoła św. Jerzego w mieście). Uprawa winorośli w Nemei sięga V wieku p.n.e., kiedy to wyprodukowano słynne w owym czasie wino o nazwie Fliasion. Dzięki legendom o półbogu Heraklesie, który przybył tu by zabić groźnego lwa nemejskiego, czerwone wina z Nemei stały się znane jako „krew Heraklesa”.
Najlepsze wina z Nemei zwykle pochodzą z najwyżej położonych winnic, gdzie bardziej strome zbocza i cienkie, wapienne gleby pomagają wydobyć to, co najlepsze z Agiorgitiko, które dojrzewa późno i nie ma głębokiego koloru, więc dłuższy czas leżakowania jest korzystny dla złożoności, koncentracji i struktury.
Agiorgitiko
Niższe partie gór mają głębsze, bardziej żyzne gleby, a teren wokół miasta staje się płaski, co prowadzi do produkcji lżejszych i mniej złożonych win.
Agiorgitiko znane jest z produkcji zarówno lekkich win różowych i win na co dzień, jak i zrównoważonych, złożonych win, które doskonale nadają się do leżakowania w piwnicy.
W ostatnich latach powstają także mieszanki z cabernet sauvignon oraz słodkie wina deserowe powstałe z suszonych na słońcu winogron.
