GRUZJA / Wiktor Zastróżny

Historia win gruzińskich w skrócie.

Uważa się, że przypadkowe odkrycie techniki fermentacji miało miejsce na głębokim Kaukazie, w gruzińskiej prowincji Kachetia, między Morzem Kaspijskim a Morzem Czarnym. Ślady winorośli i wina sprzed 5000 lat znaleziono w Egipcie, na freskach i amforach w grobach faraonów, przedstawiających sceny zbiorów winogron. Mity dionizyjskie sięgają 3000 lat. Znaki wskazujące na obecność winnic i technik winiarskich w Gruzji sięgają prawie 8000 lat! Na długo przed tym, jak Rzymianie rozprzestrzenili kulturę wina na wybrzeżu Morza Śródziemnego, a europejskie kolonizacje rozszerzyły ją na cały świat. Wiele badań wskazuje na to, że Gruzja była kolebką wina.

Słowo wino pochodzi  od greckiego oinos, wielu językoznawców zgadza się, że może pochodzić od gruzińskiego słowa ghvino. Oczywiście techniki wytwarzania wina były całkiem inne niż dzisiaj. Winogrona deptano w wydrążonych pniach drzew, następnie moszcz wlewano do znanych nam kwewri, amfor z terakoty zakopanych w ziemi. Pamiętajmy, że w Gruzji przy produkcji wina wykorzystywane są dwie metody, europejska – w której wino dojrzewa w drewnianych beczkach lub stali i – tradycyjna metoda gruzińska wykorzystująca wypalane z gliny kwewri,  zakopywane w ziemi. Zdecydowana większość win produkowana jest metodą europejską. Jednak w ostatnich latach wino z kwewri zdobywa coraz więcej zwolenników w takich państwach jak Francja czy Włochy, producenci eksportują go coraz więcej.

KWEWRI, naczynie, metoda, wino

Wszystko w tej metodzie zasadza się na  naczyniach zwanym kvevri, dużych ceramicznych amforach (800 – 3,500 litrów), których wnętrze pokrywa się roztopionym tłuszczem lub woskiem pszczelim.

Prototyp kwewri powstał na terytorium Gruzji w okresie Neolitu, najstarsze znalezione naczynia datowane są na VI-V tysiąclecie przed Chrystusem. Służą do fermentacji i przechowywania wina,
zakopuje się je w ziemi lub umieszcza pod powierzchnią podłogi. Wino w kwewri, zatkane dębowym korkiem pokrytym woskiem, zapewnia  stałą temperaturę około 13-15°C, która podczas fermentacji na ogół nie przekracza 24°C. Kvevri jest całkiem neutralne, w przeciwieństwie do nowoczesnych beczek, które wnoszą poszukiwane obecnie  drzewne aromaty. Winifikacji poddaje się  całe kiście winogron wraz z szypułkami, czasem z liśmi i gałęziami, które przenoszą silne aromaty roślinne.

W tym czasie zawartość amfory jest mieszana nawet 3-4 razy dziennie. Po kilku dniach części stałe winogron opadają na dno. Po okresie niecałych dwóch tygodni, kwewri zostaje przykryte kamienną lub drewnianą pokrywą i pozostawione w spokoju, dojrzewając nawet przez dwa lata. Gdy wino jest gotowe, jest wypompowywane, przelewane do innych kvevri lub butelkowane.
Samo kvevri jest sterylizowane wapnem i może być użyte ponownie. Wino z amfor jest bogate w garbniki, zapewniające mu długą żywotność i doskonałość smaku bez jakichkolwiek składników chemicznych, stało się symbolem powrotu do bardziej naturalnych metod wytwarzania wina.
Wytwarzano je tylko w kilku wioskach. Niestety, w Gruzji pozostało niewielu rzemieślników umiejących wytwarzać te naczynia według mającej tysiące lat tradycji. Coraz mniej młodych ludzi zainteresowanych jest rzemiosłem, jest to problem wielu krajów.

Na wiosnę wino jest przelewane do innych, mniejszych  kwewri , by oddzielić łodygi od soku. Kwewri służyły także do przechowywania wina…We wschodniej części Gruzji, zwłaszcza w Kachetii, kwewri są przechowywane w piwnicach zwanych marani. To pomieszczenia o grubych kamiennych murach i niewielkich okienkach (a czasem i bez okien) dla utrzymania stałej temperatury. Kwewri zakopuje się poniżej poziomu posadzki takiej piwnicy. Wylot szyjki znajduje się w zagłębionej niecce, zwykle wybrukowanej cegłą lub kamieniem. Kwewri zakopywano w piwnicy, ponieważ podczas zbiorów temperatura była tam znacznie wyższa niż w zachodniej Gruzji, gdzie winogrona uprawia się na mokrej gliniastej glebie i zbiera się je późną jesienią, kwewri zakopywano w suchym piasku i zabezpieczano prostym dachem.

Beczki drewniane stosuje się w Gruzji już od dwóch tysięcy lat. Bez wątpienia były i są bardziej praktyczne, łatwiejsze w produkcji i czyszczeniu. Prawdopodobnie fermentacja w beczkach średniowieczną metodą bez wstępnego oczyszczenia wina z osadów powodowała, że wina pozbawione były pięknego aromatu. Fermentacja w stałej i niższej temperaturze zakopanych w ziemi kwewri okazała się lepszą metodą na zachowanie aromatu winogron niż w drewnianych beczkach. W Gruzji Kwewri były jedynymi używanymi zbiornikami do wina aż do początku XX wieku.
Technologie produkcji wina różnią się między poszczególnymi regionami Gruzji. W Kachetii, całe zgniecione grona wraz z szypułkami poddawane są procesowi fermentacji, w Imeretii natomiast dodaje się tylko jedną trzecią wytłoków (czaczy) do soku winogronowego. To bursztynowe czy pomarańczowe wino, jak określają je inni, zrobione jest z białych winogron wytwarzanych jak czerwone, z maceracją  soku, skórek i szypułek. Fermentacja niskotemperaturowa i ekstrakcja całych gron wyciąga z nich prymitywne aromaty rodzimych odmian winorośli. Jeśli rzeczywiście aromaty i smak odpowiadają tym  sprzed 8000 lat, będziemy potrzebowali pewnego okresu adaptacji i otwarty umysł, by móc  je docenić. To tak jak przy degustacji prawdziwych rodzajów sherry czy retsiny, nie każdy jest skłonny je zaakceptować. Do tradycyjnych win kwewri trzeba się przyzwyczaić,  ponieważ są zaskakująco odmienne od nowoczesnych standardów współczesnego winiarstwa.

Pod koniec 2013 roku, tradycyjna gruzińska metoda produkcji wina kwewri została uznana przez UNESCO za część Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego i  wpisana  na Listę Światowego Dziedzictwa… Wino jest nieodłączną częścią starożytnej kultury gruzińskiej.

Technologia wytwarzania win kwewri jest bardziej złożona niż tu opisałem, ponieważ nie jest to przedmiotem tego artykułu.
Wina Kwewri są mocno aromatyczne, mają zapach mieszanki owoców, możemy w nich wyczuć  zapach zielonego pieprzu, jujuby(in. głożyna pospolita, daktyl czerwony).

Gruzińska kultura winiarska ewoluowała wraz z bogatymi wydarzeniami historycznymi w tym regionie. Początki sięgają VI-V tysiąclecia przed Chrystusem, określa się je mianem winiarstwa prymitywnego w Gruzji. W Erze brązu, od IV-II tysiąclecia używano już mniejszych rozmiarów kvevri o różnych kształtach. W VII wieku p.n.e., we wczesnej Epoce żelaza, kvevri przybierają już obecny kształt. W III w. p.n.e wraz ze wzrostem umiejętności ich wypalania, rośnie także ich wielkość i pojemność, zmienia się też nieco kształt górnego przewężenia (szyjki)
Królowa Tamara.
Złoty wiek winiarstwa gruzińskiego miał miejsce w X-XIII wieku. Powstała wtedy duża ilość piwnic (marani). Był to okres rozwoju uprawy winnic i technik winiarskich. Najazdy mongolskie w początkach XIII wieku znacznie ją osłabiły i zapoczątkowały proces jej rozpadu. W latach 1386–1403 Gruzja ośmiokrotnie była obiektem najazdów Tamerlana, co znacząco zniszczyło infrastrukturę państwa i jego gospodarkę.

 

Tamerlan
W XV wieku, państwo gruzińskie stało się izolowanym krajem chrześcijańskim, otoczonym ze wszystkich stron przez muzułmanów. Te i inne czynniki  spowodowały upadek gospodarczy i polityczny kraju, w konsekwencji podział państwa na niezależne maleńkie królestwa takie jak  Kartlia,  Kachetia i  Imeretia, a następnie na dalsze mniejsze organizmy. Chęć zachowania wzajemnej równowagi między Turcją a Persją powodowała, że oba mocarstwa, w obawie przed wzrostem potęgi drugiej, nie pozwalały na aneksję Gruzji przez żadne z tych państw. Inwazja Muzułmanów przerwała rozkwit kultury winiarskiej w regionie aż do XVI wieku.

Władcy i elity gruzińskie zdawały sobie sprawę z sytuacji i dlatego pojawienie się kolejnego mocarstwa w regionie –  Cesarstwa Rosyjskiego, pokrewnego Gruzji religijnie i kulturowo, zostało bardzo dobrze odebrane wśród mieszkańców Gruzji. Początkowo było jak zwykle pięknie, ale w końcu Gruzja w XIX wieku znalazła się w składzie Cesarstwa Rosyjskiego, chociaż rosyjska okupacja spowodowała industrializację gruzińskiej uprawy winorośli.
W latach 20 i 30 XIX wieku nastąpił rozwój klasycznego, europejskiego winiarstwa w Gruzji. W Tbilisi i jego obrzeżach osiedlili się niemieccy imigranci. W 1835 Alekasander Chavchavadze zbudował podziemną piwnicę w Tsinandali i destylarnię spirytusu oraz wytwórnię beczek. Zaczęto butelkować gruzińskie wino.
W latach 1840-1850 rozpoczęto naukowe badania gruzińskich odmian winorośli. Wina stały się bliższe stylowi win europejskich. W latach 50-tych XIX stulecia winnice opanowała pleśń, mączniak, w końcu rozprzestrzeniła się filoksera. W 1884 roku David Sarajishvili otworzył pierwszą destylarnie gruzińskiej brandy, a 1888 roku zaczął je butelkować na skalę przemysłową. Na początku XX wieku produkowano już bardzo zróżnicowaną paletę win z odmian gruzińskich w całym kraju.
Po rewolucji, w latach 1918-1921 Gruzja na krótko odzyskała niepodległość, by zaraz potem być zajętą przez Armię Czerwoną, spieszącą na pomoc gruzińskim bolszewikom , stając się  jedną z republik radzieckich.  Jeszcze w 1926 roku 80% przedsiębiorstw winiarskich założonych w Tbilisi było własnością prywatną. Jednak w 1929 r. nowo ustanowiony Samtrest (radziecki monopol na alkohol) zaczął przejmować cały przemysł winiarski radzieckiej Gruzji, stając się właścicielem wszystkich istniejących piwnic. W latach 1930 -1940 w Gruzji produkowano około 60 marek win, 12 z nich wytwarzano zgodnie z lokalną tradycją. Niestety te unikalne wina wkrótce zniknęły z rynku. W 1950 roku Sowieci rozpoczęli unifikację odmian gruzińskich, tylko 16 z nich dopuszczono do produkcji wina. Stworzono numeryczny system i tak; Nr 1 było to Tsinandali, Nr 2 Gurjaani itd. W 1985 roku podczas radzieckiej Pieriestrojki, zapoczątkowano prohibicję. Michaił Gorbaczow próbował zniszczyć gruziński przemysł winiarski w ramach kampanii antyalkoholowej.

Po rozpadzie ZSRR Gruzja w 1991 roku ogłosiła niepodległość. W latach 1993-1999 zaczął się nowy etap gruzińskiego winiarstwa. Powstało wiele nowoczesnych winiarni takich jak Teliani Valley, Tbilvino, GWS (Georgian Wines and Spirits) …W 2006 roku Rosja wprowadziła embargo na wiele gruzińskich produktów, w tym wina. Rząd zmuszony był do subsydiowania winnic. W wyniku rosyjskiego embarga i utraty rynku rosyjskiego jakość gruzińskiego wina stopniowo się poprawiała, a wina tego kraju stawały się coraz bardziej zróżnicowane. Gruzińscy producenci wina z powodzeniem zaczęli handlować na bardziej rygorystycznych i bardziej konkurencyjnych rynkach niż rosyjski. W następnych latach jakość win polepszyła się znacznie, powrócono także do produkcji win kwewri. W 2013 Rosja ponownie otworzyła swój rynek na wina gruzińskie. W 2014-2015 nastąpił szczyt zainteresowania produkcją win kwewri. Zaczęto tworzyć turystykę winiarską. W ostatnich latach jednym z najważniejszych rynków na wina gruzińskie stały się Chiny.

 

Regiony winiarskie Gruzji:

Kachetia, najważniejszy,i największy region winiarski Gruzji, z podstrefami Shida Kakheti i Gare Kakheti. Znajduje się tam około 2/3 wszystkich winnic gruzińskich pokrywających pogórze Kaukazu, łańcucha górskiego Tsiv-Gombori i niziny na granicy z  Azerbejdżanem. W Kachetii wyróżnia się 25 mikroregionów, a 14 z nich ma status apelacji (POD Tsinandali, POD Gurjaani, POD Vazisubani, POD Manavi, POD Kardanakhi, POD Tibaani, POD Kakheti, POD Kotekhi, POD Napareuli, POD Mukuzani, POD Teliani, POD Kindzmarauli, POD Akhasheni, POD Kvareli] . Za najlepsze wina regionu uważane są białe, wytrawne Tsinandali z apelacji Tsinandali oraz czerwone, unikatowe saperawi  z apelacji Mukuzani.  Ta wspaniała prowincja, zdominowana przez otaczające ją góry, jest najbardziej wschodnim i ważnym regionem winnym w Gruzji. Prowadzą przez nią najważniejsze szlaki turystyczne, na północy znajduje się piękny, odizolowany region górski Tusheti, a na południu, w księżycowym, wysokogórskim krajobrazie – łańcuch starożytnych klasztorów Davita Gareji. Klimat i teren są idealne do uprawy winorośli.  Najbardziej rozpowszechnione białe odmiany winogron w Kachetii to  Rkatsiteli, Mtsvane Kakhuri, Khikhvi, kisi, Grdzelmtevana, Vardisferi Rkatsiteli, Kumsi, Ghrubela i Chitistvala. Wśród czerwonych przeważają Saperavi, Tsiteli Budeshuri, Kumsi, Ikaltos Tsiteli, Kharistvala i Jghia.

Kartlia, znana z win o europejskim charakterze, ze szczepów lokalnych i zagranicznych. Winorośl uprawia się w tym regionie w pobliżu rzeki Mtkvari i jej dopływów: Liakhvi and Ksani. Do najpopularniejszych białych szczepów zalicza się  chinuri, gori mtsvane, budeshuri, natomiast z czerwonych: tavkveri, shavkapito i oczywiście  saperavi.

Imeretia, To region, w którym najczęściej produkuje się wino białe i musujące. Pomimo tego, że jest drugą pod względem wielkości regionem winiarskim (ok. 9 tys. ha), to znajdziemy tu tylko jedną apelację – POD Sviri, wykorzystywaną przy produkcji białych win wytrawnych. Do najpopularniejszych win należą tutaj: Sviri Krakhuna, Obchuri Tsolikouri i Kvalituri Tsitska.

Meschetia, Ten region, znajdujący się w południowej części kraju, zwany jest również pod nazwą Samcche-Dżawachetia. Mescheria nazywana jest “gruzińską Syberią” ze względu na ostre, mroźne zimy. Wędrując po tej okolicy,zobaczysz wulkaniczne, głębokie wąwozy oraz niewysokie pasma górskie.

Racza-Lechchumi ,
Prestiżowy i niezwykle malowniczy region winiarski położony w górskich dolinach o niewielkiej powierzchni (ok. 1,7 tys. ha). Winnice często znajdują się na stromych zboczach, przez co muszą być uprawiane ręcznie. Znajdziemy tutaj dwie apelacje: Khvanchkara położoną w dolinie rzeki Rioni oraz zaraz obok – Tvishi. W obydwóch produkuje się wina słodkie. Khvanchkara słynie z półsłodkiego wina czerwonego ze szczepów aleksandruli (alexandrouli) i mużuretuli (mujuretuli), a Tvishi z białego, również półsłodkiego produkowanego ze szczepu
colikauri.

Wybrzeże Czarnomorskie
Pod tą nazwą skrywają się cztery  prowincje: Megrelia (Samegrelo), Guria, Adżaria  i Abchazja. Abchazja i Południowa Osetia jest okupowana przez Rosję. Spośród tych miejsc najwięcej winorośli uprawia się w Megrelii (ok. 800 ha) i Gurii (ok. 300 ha). Dominuje w nich odmiana colikauri, co nie znaczy, że wino z tych szczepów jest najbardziej pożądane. To półsłodkie wina odmianowe ze szczepów ożaleszi oraz czchaweri (chkhaveri) mają na wybrzeżu (i nie tylko) o wiele więcej fanów. Kolejna część Wybrzeża -Adżaria kojarzona jest ze szczepami colikauri i czchaweri. To one najczęściejsą uprawiane na tutejszych 50 hektarach winnic. Abchazja uchodziła kiedyś za znaczący region winiarski.

 PDO – PROTECTED DESIGNATIONS OF ORIGIN
(daty rejestracji PDO)

ATENURI (2007), AKHASHENI (2005), GURIANI (2005), VAZISUBANI (2007), TELIANI (2007), KARDENACHI (2007), KACHETI (2007), MANAVI (2006), MUKUZANI (2005), NAPAREULI (2007), SVIRI (2007), TVISHI (2007), TIBAANI (2007), KINDZMARAULI (2006), KVARELI (2007), TSINANDALI (2005), KHVANCHKARA, KOTHEKI (2007), SAPERAVI KASHMI(2018), BOLNISI (2018), SALKHINO OJALESHI (2020), AKHMETA (Akhmetis Mtsvane, 2020), TSARAPI (2020), AKHOEBI (2020), KISI MAGRAANI (2021), ZEGAANI (2022), OKURESHIS USAKHELOURI (2022), ASERATULI SHALA (2022), OKAMI (2022), OBCHA (2022), LECHCHUMI, RACHA, SAZANOS OTSHANURI (2025).

PDO Vazisubani, region Kachetia
Wino wytrawne białe. Charakteryzuje się lekką, słomkową barwą, harmonijnym smakiem i przyjemnym bukietem o kwiatowych odcieniach. Wino Vazisubani wytwarzane jest z odmian rkatsiteli i kachetyńskiej mtsvane.  POD Vazisubani  znajduje się w środkowej części rzeki Alazani. 
PDO Kvareli, region Kachetia
Czerwone wytrawne wino o charakterystycznym ciemnoczerwonym kolorze, zrównoważone, o charakterystycznym bukiecie. Wywarza się je z saperavi, z pełną fermentacją moszczu. POD Kvareli  znajduje się w Kakheti, regionie Kvareli, na lewym brzegu rzeki Alazani.

 PDO Kardenakhi, region Kachetia
Wzmocnione białe wino o bursztynowym kolorze i specyficznym odmianowym aromacie oraz harmonijnym zapachu miodu. Jest produkowany z odmian rkatsiteli, khikhvi i kachetyńskiej mtsvane. .  POD Kardenakhi  znajduje się w wiosce Kardenakhi w prowincji Gurjaani.

PDO Teliani, region Kachetia
Czerwone wytrawne wino o ciemnoczerwonym kolorze, specyficznym aromacie i pikantnym, harmonijnym bukiecie. Wino produkowane jest z odmiany cabernet sauvignon, uprawianej pomiędzy Kisiskhevi i Vantiskhevi, z obowiązkową pełną fermentacją. POD Teliani  w środkowym pasie rzeki Alazani.

PDO Napareuli, region Kachetia
Apelacja Napareuli jest położona w północnej części Doliny Alazańskiej, lewego brzegu górnej części rzeki Alazani. Uprawia się tam rkatsiteli, saperavi, mtsvane, kisi, khikhvi, a więc wina białe i czerwone wina wytrawne. Białe z odmiany rkatsiteli, lekko słomkowe, z dobrze zaznaczonym bukietem i niuansem dzikich kwiatów. Czerwone wino wytwarzane z saperavi wyróżnia się ciemnoczerwonym kolorem, specyficznym dla odmiany aromatem, aksamitnym, dobrze rozwiniętym bukietem. POD. Wino dojrzewa w dębowych beczkach przez trzy lata.

PDO Kotekhi, region Kachetia
Wytrawne białe i czerwone wina. Białe wytwarzane są z gron rkatsiteli. Charakteryzuje się jasnym, słomkowym kolorem i aromatem oraz przyjemnym smakiem. Czerwone wino wytwarzane jest z odmiany  saperavi. Czerwone charakteryzują się intensywnym, odmianowym aromatem i przyjemnym aksamitnym smakiem. POD Kotekhi  znajduje się w środkowej części biegu rzeki Alazani, na jej prawym brzegu.

PDO Tibaani, region Kachetia
Wytrawne białe, znakomite wino o charakterystycznym ciemno-bursztynowym kolorze, specyficznym dla gatunku aromacie, dobrze zdefiniowanym bukiecie, aksamitnym smaku z nutą rodzynek. Wino produkowane jest z odmiany  rkatsiteli . POD Tibaani   znajduje się w Shida Kakheti, wschodniej części prawej strony doliny Alazani. Klasyczne wino jest fermentowane w kvevri i leżakowane w dębowych beczkach przez rok.

PDO Akhasheni, region Kachetia
Naturalne, półsłodkie czerwone wino o ciemnej barwie granatu, o harmonijnym smaku, aksamitnej słodyczy z akcentem czekolady, owocowym aromacie.  Wytwarza się je z saperavi. POD Akhasheni znajduje się w regionie Shida Kakheti, w środkowym pasie rzeki Alazani.

 PDO Mukuzani, region Kachetia
Czerwone wytrawne, złożone wino wysokiej jakości, o ciemnym kolorze granatu, pełnym smaku, delikatnym aromacie ciemnych owoców i liści laurowych z lekkim dotknięciem dębu. Wytwarzane z odmiany saperavi z Mukuzani i Teliani. POD Mukuzani  znajduje się w Shida Kakheti w dzielnicy Gurjaani, na prawym brzegu rzeki Alazani. Winnice położone są na łagodnych wzgórzach i płaskich polach. Powierzchnia około 246 ha. Średnia roczna temperatura 12.5°C.  Wino pod nazwą Mukuzani produkuje się od 1893 roku.

 PDO Kindzmarauli, region Kachetia
Naturalnie półsłodkie, ciemnoczerwone wino, o charakterystycznym ciemnoczerwonym kolorze, harmonijnym smaku i pełną, aksamitną, przyjemną owocową słodyczą. Jest produkowany wyłącznie z winogron Saperavi. Ma silny bukiet właściwy tej odmianie i harmonijny, aksamitny smak. POD Kindzmarauli  znajduje się w Shida Kakheti.

 PDO Manavi, region Kachetia
Wino wytrawne białe. Charakteryzuje się jasnym odcieniem słomy z zielonkawym odcieniem, delikatnym smakiem, harmonijnymi i delikatnymi owocowymi aromatem. Wino wytwarzane jest z kachetyńskiej odmiany winorośli mtsvane (około 15% odmiany rkatsiteli  można dodać do wina). POD Manavi  znajduje się w Gare Kakheti.

 PDO Gurjaani, region Kachetia
Wino wytrawne białe. Charakteryzuje się lekko słomkową barwą, harmonijnym, pełnym i wyrafinowanym smakiem, owocowym aromatem oraz dobrze rozwiniętym, owocowym aromatem. Wykonany jest z odmiany winorośli rkatsiteli. POD Gurjaani znajduje się rejonie wsi  Shida Kakheti,  w środkowej części rzeki Alazani. Wino dojrzewa w dębie.

PDO Tsinanadali, region Kachetia
Wytrawne białe wino wysokiej jakości, wytwarzane z odmian winorośli rkatsiteli (biała, rodzima odmiana winorośli, sprawia, że ​​białe wina są  kwaskowe, zrównoważone,  z  korzenną i kwiatową nutą) i kachetyńskiego mtsvane. Wino charakteryzuje się jasnym, słomkowym kolorem i harmonijnym, wyrafinowanym i rozwiniętym bukietem. Uważane za chlubę win gruzińskich. POD Tsinandali  leży na prawym brzegu rzeki Alazani.

PDO Kakheti, region Kachetia

PDO Tvishi, region Racha – Lechkhumi
Wina wytrawne lub półsłodkie, charakteryzują się jasnym, słomkowym kolorem, delikatnym, harmonijnym smakiem z owocowymi odcieniami, odmianowym aromatem i przyjemną słodyczą. Wykonany jest z gron odmiany tsolikouri,. POD Tvishiznajduje się na prawym brzegu rzeki Rioni.

PDO Atenuri, region Kartlia
Białe wino musujące o charakterystycznym słomkowym kolorze i harmonijnym, owocowym smaku. Wykonany jest z odmian winogron chinuri i gori mtsvane. Dopuszcza się także odmianę winogron aligoté.   POD Atenuri   znajduje się w Shida Kartli, w gminie Gori.

PDO Sviri, region Imereti
Wino wytrawne białe, o ciemnym, słomkowo-żółtawym odcieniu. W apelacji zezwala się na użycie trzech różnych odmian:  Tsolikouri i Tsitska oraz  Krakhuna. W rezultacie otrzymuje się żywe, białe wina o wysokiej kwasowości i bogatym aromacie cytrusów oraz żółtych owoców.  POD Sviri znajduje się w regionie Imereti, na lewym brzegu  rzeki Kvirila. Obecnie wina pod tą apelacją produkują tylko dwie winiarnie: Khareba Winery i Imeretian Wine Company. Powierzchnia apelacji ok. 2700 ha. Wina pod tą apelacja produkuje się od 1962 roku.

PDO Khvanchkara,

METODY PRODUKCJI WINA W GRUZJI

W Gruzji wytwarza się białe wina wytrawne, półwytrawne. Wina czerwone  produkowane są w wersji wytrawnej, półsłodkiej a nawet słodkiej, co nikogo nie zaskakuje. Wyróżniają się także silną tanicznością.

W Gruzji wino jest produkowane z zastosowaniem zarówno metod tradycyjnych, jak i nowoczesnych technik „europejskich”. Przyczynia się to do wytwarzania szerokiego zakresu profili smakowych . Z jednej odmiany uzyskuje się wina o znacznie zróżnicowanym smaku i jakości.

Tradycyjną metodą (kvevri) produkcji wina uzyskuje się wino naturalnie stabilne, z wielkim polencjałem starzenia. Wina te, fermentowane przez naturalne drożdże mają naturalny blask i przejrzystość, niepowtarzalny smak i aromat. 

Wina produkowane w qvevri nie wymagają żadnych stabilizatorów chemicznych ani konserwantów. Równowaga temperatury utrzymywanej w qvevri eliminuje potrzebę stosowania komercyjnych drożdży, które mogą zmniejszyć potencjał starzenia wina.

Winogrona fermentują w qvevri wraz z skórkami i łodygami około pierwszych sześciu miesiący. Unikalny kształt qvevri zapobiega wpływowi osadu na wino. Uważa się, że ​​wino fermentowane w zakopanych w ziemi kvevri,są bardziej zdrowe niż win produkowanych w stylu europejskim. Po sześciu miesiącach wino jest następnie przeniesione do kolejnego qvevri, do dalszego starzenia lub mogą nalewane do butelek.
Pojemność kvevri wynosi od 800-3500 litrów. Pokryte jest od wewnątrz woskiem pszczelim.

Gruzińskie odmiany winorośli

W Gruzji występuje około 500 endemicznych odmian winorośli, które są unikatowe w skali światowej. W zależności od klimatu w różnych regionach Gruzji występuje około trzydziestu kategorii winogron: region Kachetia słynie z Saperavi, Rkatsiteli i Mtsvane. Region Imeretia słynie z Tsitska i Krakhuna; Regiony Guria i Abchazja dla Tsolikauri i Czkhaveri; Region Samegrelo dla Ojaleshi; Racha-Lechkhumi dla Usakhelouri, Aleksandrouli i Tsulukidzes TetraTradycyjne gruzińskie odmiany winorośli są mało znane na Zachodzie. Jest tam blisko 400 odmian, ale komercyjnie tylko 38 jest oficjalnie uprawianych.

W regionie Kaukazu zarejestrowanych jest 525 rodzimych odmian winorośli, jednak do produkcji wykorzystuje się około 20 z nich.  Dominuje stereotyp, że wina gruzińskie to wina czerwine. Prawda jest inna – 3/4 całej produkcji stanowią wina białe, Trzy odmiany winorośli  dominują w większości komercyjnych, dostępnych win gruzińskich – białe rkatsiteli i  mtsvane kakhuri oraz czerwona saperavi

Odmiany białe

Rkatsiteli, Mtsvani (Mtsvane), Kisi, Tsolikouri, Tetra, Aleksandria, Tsitska, Khikhvi, Chinuri , Manata, Krakhuna, Aligote, Tsulukidze Tetra.

RKATSITELI to wytrawne wino wysokiej jakości. Jest ciemno bursztynowe i ma owocowy, aksamitny i harmonijny smak. Bez wątpienia najbardziej popularne i szeroko uprawiane wino w Gruzji (około 24 000 ha). Produkuje się je w europejskim stylu i tradycyjnych gruzińskich kvevri.  Zarówno wina klasy PDO jak i PGI (Protected Geographical Indication, odpowiednik dawnych francuskich vins de pays, obecnie IGP) rkatsiteli często blenduje się z mtsvane kakhuri. Często używane sa jako winogrona stołowe. Rkatsiteli tworzy najsławniejsze białe wino gruzińskie – Tsinandali, zwykle jest to mieszanka 80-85% rkatsiteli, pozostała część to mtsvane kakhuri.zajmująca trzecie miejsce na świecie pod względem powierzchni upraw, jest najważniejszą odmianą używaną do produkcji białych, gruzińskich win. Charakteryzuje się wysoką kwasowością i pozwala na produkcję wykwintnych win.

MTSVANE to pochodząca z Kachetii rodzima, biała odmiana winorośli (w języku gruzińskim dosłownie oznacza „zielony”), jedna z najważniejszych i najstarszych autochtonicznych odmian białych winogron w Gruzji. Daje wysokiej jakości wytrawne wina.  Niektórzy badacze nazywają tę odmianę „gruzińskim rieslingiem”.  Uważa się, że jest starsza niż Rkatsiteli , a dowody na jej istnienie sięgają V wieku n.e. Jest drugą najczęściej uprawianą odmianą białą w Gruzji. ​​Jak większość winogron, odmiana ta ma wiele synonimów i może wyglądać bardzo różnie w zależności od miejsca uprawy. Dzięki badaniu DNA udało się ustalić, że istnieje tylko sześć genetycznie odmiennych odmian Mtsvane. 

Mtsvane Kakhuri

W winach winifikowanych w kvevri odnajdziemy nuty suchych liści, bergamotki, suszonych jabłek i brzoskwiń, nagietek i gruzińskich ziół. Większość upraw tej odmiany znajduje się w apelacji Manavi Jest ważnym składnikiem gruzińskich win, często mieszane z rkatsiteli, któremu nadaje owocową, aromatyczną równowagę. Nazwa Mtsvane często jest głównym składnikiem gruzińskich kupaży (np. w tradycyjnym Tsinandali)

TSOLIKOURI

W przeciwieństwie do Rkatsiteli, Tsolikouri jest stosunkowo mało znana zachodnim konsumentom, jednak zaliczana jest do najbardziej obiecujących odmian gruzińskich. Pochodzi z zachodniej Gruzji, z regionów Imereti i Gurii. Ze względu na stale wysoką wilgotność, lokalny klimat stanowi spore wyzwanie dla uprawy winorośli. Mimo to gruba skórka Tsolikouri sprawia, że ​​jest ona odporna na choroby grzybowe i dlatego od wieków jest głównym białym szczepem winorośli w zachodniej części kraju. Tsolikouri produkuje wina o pełnym smaku i bogatej teksturze, z warstwami owocowych i kwiatowych aromatów. Występuje w różnych stylach, od świeżych wytrawn, po złożone wina pomarańczowe winifikowane w qvevri oraz bogate, naturalnie słodkie wina . 

KISI, biała gruzińska odmiana endemiczna odmiana uprawiana we wschodniej Gruzji (Kartli i Kakheti). Winogrona zaczynają dojrzewać w połowie września.  Nadaje się zarówno do win półsłodkich, mocnych, jak i likierowych. Wina z kisi są niezwykle aromatyczne, łącząc nuty dojrzałych owoców tropikalnych, brzoskwiń i moreli z akcentami cytrusów oraz polnych kwiatów. Wina powstałe w kwewri mają ciemniejszą, bursztynową barwę, są bardziej taniczne z wyczuwalnymi nutami suszonych owoców i herbaty. Świetne do drobiu, ryb, owoców morza i kuchni azjatyckiej.

Odmiany czerwone

Saperavi, Mujuretuli , Ojaleshi, Usakhelauri, Izabella,Tavkveri, Asuretuli, Cabernet Sauvignon, Aladasturi, Dzvelshava, Gibrita, Alexandreuli (Alexsandrouli), Mujuretuli.

OJALESHI
Ojaleshi to jedna z odmian , znana ze swojej zdolności adaptacji do zróżnicowanych terenów i klimatów regionu. Dobrze rośnie zarówno na wybrzeżu, jak i w górach Samegrelo, tolerując wahania temperatury i wilgotności. Winorośle Ojaleshi preferują żyzne, dobrze przepuszczalne gleby i wymagają starannego zarządzania koronami, aby zapewnić optymalną jakość winogron.

Wina gruzińskie

WINA BIAŁE

Pirosmani to półsłodkie białe wino produkowane z mieszanki szczepów Tsolikauri (40%) i Tsitska (60%). Zdobyło 3 złote i jeden srebrny medal na konkursach międzynarodowych.
Tsinandali to kupaż Rkatsiteli i Mtsvane z mikroregionów Telawi i Kwareli w regionie Kachetia.
Tvishi to naturalne półsłodkie białe wino produkowane z Tsolikauri w regionie Leczchumi. Zdobyło jeden złoty, dwa srebrne i jeden brązowy medal na konkursach międzynarodowych.
Mtsvani to wytrawne białe wino produkowane z Mtsvani.
Alaznis Veli to białe półsłodkie wino produkowane z Rkatsiteii, Tetra, Tsolikauri i innych przemysłowych odmian winogron uprawianych w zachodniej i wschodniej Gruzji. ​​Wino o słomkowej barwie charakteryzuje się charakterystycznym aromatem, wykwintnym, świeżym i harmonijnym smakiem. Zawiera 9-11% alkoholu i ma 6-7% kwasowości miareczkowej.
Anakopia to białe, półwytrawne wino stołowe produkowane z winogron odmiany Tsolikauri uprawianych w rejonach Suchumi i Gudauta w Abchazji. Kolor od jasnosłomkowego do ciemnosłomkowego. Ma specyficzny aromat i subtelny, świeży smak. Zawartość alkoholu w gotowym winie wynosi 9-11%, zawartość cukru 1-2 g/100 ml, kwasowość miareczkowa 5-8 g/l. Wino produkowane jest od 1978 roku.
Tbilisuri to różowe, półwytrawne wino produkowane od 1984 roku. Jest produkowane z winogron odmiany Saperavi, Cabernet i Rkatsiteli uprawianych we wschodniej Gruzji. ​​Wino ma bogaty, owocowy smak. Zawartość alkoholu wynosi 9-11,5%, zawartość cukru 1-2%, kwasowość miareczkowa 5-7 g/l. Khikhvi to rocznikowe białe wino deserowe produkowane z winogron odmiany Khikhvi uprawianych w Kardanakhi. Ma przyjemną bursztynową barwę, charakterystyczny aromat i delikatny smak. Jego zawartość alkoholu wynosi 15% obj., zawartość cukru 18-20%, a kwasowość miareczkowa 4-8 g/l. Wino produkowane jest od 1924 roku. Na międzynarodowych konkursach zdobyło 4 złote medale. Saamo to rocznikowe białe wino deserowe, słodkie, produkowane z winogron odmiany Rkatsiteli uprawianych w winnicach Kardanakhi w dystrykcie Gurjaani w Kachetii. Dojrzewanie wina trwa trzy lata. Wino o złocistej barwie charakteryzuje się oryginalnym, delikatnym bukietem, przyjemnym smakiem i harmonijnym aromatem miodu. Wino gotowe do spożycia zawiera 17% alkoholu, 13% cukru i ma kwasowość miareczkową 4-6 g/l. Produkowane od 1980 roku. Na międzynarodowych wystawach Saamo zdobyło 4 złote i 1 srebrny medal.
Gelati to białe, wytrawne wino zwykłe, produkowane z winogron odmiany Tsolikauri, Tsitska i Krakhuna uprawianych w zachodniej Gruzji. ​​Wino o słomkowej barwie charakteryzuje się charakterystycznym aromatem, owocowym aromatem i świeżym, harmonijnym smakiem. Jego moc wynosi 10,0-12,5% obj., a kwasowość miareczkowa 5-8%.
Kacheti to białe wino stołowe, produkowane z winogron odmiany Rkatsiteli i Mtsvane uprawianych w Kachetii. Wino o bursztynowej barwie ma owocowy aromat z nutą wanilii. Charakteryzuje się Charakteryzuje się energicznym, aksamitnym i harmonijnym smakiem. Jego moc wynosi 10,5-13,0% obj., a kwasowość miareczkowa 4-6%. Na międzynarodowych konkursach winiarskich wino Kacheti zdobyło jeden srebrny i jeden brązowy medal. Produkowane jest od 1948 roku.
Bodbe wytwarzane jest z odmiany winorośli Rkatsiteli w wiosce Bodbe w mikroregionie Magaro, jednym z najpiękniejszych miejsc w Kachetii. Wino ma jasnosłomkową barwę, delikatny aromat polnych kwiatów i przyjemny, delikatny, lekko pikantny smak.
Dimi to białe wino postałe z winogron odmiany Tsolikauri i Krakhuna, uprawianych na niewielkich obszarach Imeretii (zachodnia Gruzja). Wino produkowane jest od 1977 roku.
Gareji to wytrawne, zwykłe wino produkowane z odmiany Rkatsiteli i Mtsvane uprawianych w Kachetii. Wino ma barwę od jasnosłomkowej do bursztynowej, przyjemny bukiet i pełny, harmonijny smak.
Ereti to białe wytrawne wino zwykłe, produkowane z winogron szczepów Rkatsiteli i Mtsvane. Ma słomkową barwę, delikatny owocowy bukiet oraz pełny, świeży i harmonijny smak. Jego zawartość alkoholu wynosi 10,0-12,5% obj., a kwasowość miareczkowa 5-8%.
Shuamta to wytrawne wino produkowane od 1984 roku. Powstaje z winogron szczepów Rkatsiteli i Mtsvane według receptury kachetyjskiej. Wino ma bursztynową lub ciemnobursztynową barwę i umiarkowanie cierpki, harmonijny smak z owocowym aromatem. Zawartość alkoholu wynosi 10-12%, kwasowość miareczkowa 4-6 g/l, ekstraktywność powyżej 25 g/l.
Alazani nazwane tak od rzeki Alazani, półsłodkie wino o średniosłomkowej barwie, produkowane w 100% z winogron Rkatsiteli. Klimat Doliny Alazani jest nieco cieplejszy niż w innych gruzińskich regionach winiarskich, co sprawia, że ​​lokalne winogrona są słodsze niż w innych regionach.

WINA CZERWONE I RÓŻOWE

Akhasheni to naturalnie półsłodkie czerwone wino produkowane z odmiany Saperavi w winnicach Akhasheni w Kachetii. Ma ciemnogranatową barwę i harmonijny aksamitny smak z nutą czekolady. Wino produkowane jest od 1958 roku.

Khvanchkara to wysokiej klasy, naturalnie półsłodkie czerwone wino produkowane z odmiany Alexandria i Mudzhuretuli uprawianych w winnicach Khvanchkara w Raczy, w zachodniej Gruzji. ​​Wino charakteryzuje się mocnym, wyrazistym bukietem i zrównoważonym profilem taninowym z nutami malin. Ma ciemnorubinową barwę. Wino Khvanchkara to jedno z najpopularniejszych gruzińskich win półsłodkich.

Mukuzani to wytrawne czerwone wino produkowane z saperavi w Kachetii. Wino pochodzi z najlepszych win danego rocznika, fermentowanych w kontrolowanej temperaturze z użyciem wyselekcjonowanych szczepów drożdży. Następnie wina dojrzewają przez 3 lata w dębowych beczkach, co nadaje im złożoność i smak. Mukuzani jest uważane za najlepsze gruzińskie wytrawne czerwone wino produkowane z winogron Saperavi.
Napareuli powstaje z odmiany Saperavi, a nazwa wina pochodzi od wsi Napareuli w Kachetiai. Wino jest potężne, wytrawne, o głębokiej, rubinowej barwie, bogate w aromaty owoców leśnych, czarnej porzeczki, jeżyn oraz dębowych i waniliowych nut. Choć Napareuli kojarzone jest przede wszystkim z winem czerwonym, o tej samej produkuje się równieżwino białe z odmiany Rkatsiteli, czasami z domieszką Mtsvane o świeżym, mineralnym i owocowym profilu smakowym. Wino to powstaje klasyczną metodą europejską fermentując w kontrolowanej temperaturze i leżakując w dębie lub tradycyjną metodą kachetyńską – w kvevri.
Ojaleshi to jedno z najlepszych czerwonych win półsłodkich, wytwarzanych z jednej z najstarszych endemicznych szczepów tego kraju, o tej samej nazwie, uprawianej w zachodniej Gruzji.

Pirosmani to naturalnie półsłodkie czerwone wino. Powstaje z saperavi, uprawianej w winnicach doliny Alazani. Wino fermentuje i dojrzewa w qvevri.

Saperavi to czerwone wino produkowane z odmiany o tej samej nazwie winogron w Kachetii. Jest to wino ekstraktywne o charakterystycznym bukiecie, harmonijnym smaku i przyjemnej cierpkości. Produkowane jest od 1886 roku.

Usakhelauri to naturalnie półsłodkie wino, które przewyższa wszystkie inne wina tego rodzaju swoją delikatnością i subtelnością. Powstaje z odmiany usakhelauri, uprawianej w zachodniej Gruzji. ​​Wino charakteryzuje się atrakcyjnym rubinowym kolorem, harmonijną słodyczą i aromatem dzikiej truskawki. Ma przyjemny aksamitny smak, delikatny bukiet. Produkowane jest od 1943 roku. Nazwa odmiany winorośli – usakhelauri oznacza w Gruzji „bezimienny”. Wino było tak wykwintne, że trudno było znaleźć dla niego odpowiednią nazwę.
Apsny to naturalnie półsłodkie czerwone wino produkowane z czerwonych odmian winogron uprawianych w Abchazji. Wino o barwie granatu charakteryzuje się przyjemnym aromatem, pełnym i harmonijnym smakiem z delikatną słodyczą. Apsny w języku abchaskim jest lokalną nazwą Abchazji, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza „Krainę Dusz”.
Lykhny to naturalnie półsłodkie, różowe wino produkowane z odmiany Izabela uprawianej w Abchazji. Mtatsminda to różowe, półwytrawne wino stołowe produkowane od 1984 roku. Powstaje z saperavi, tavkveri, asuretuli, rkatsiteli. Wino charakteryzuje się harmonijnym smakiem, owocowym aromatem i piękną barwą.

Aguna to różowe, półwytrawne wino produkowane od 1984 roku. Powstaje z winogron Saperavi, Cabernet i Rkatsiteli uprawianych we wschodniej Gruzji. ​​Wino charakteryzuje się bogatym, owocowym smakiem.
Sachino to różowe, półwytrawne wino produkowane od 1984 roku. Powstaje z winogron Aleksandreuli, Aladasturi, Odzhaleshi, Tsitska, Tsolikauri i innych odmian uprawianych w zachodniej Gruzji. ​​Ma łagodny smak, czysty aromat i piękną barwę, jest umiarkowanie ekstraktywne.
Barakoni to naturalnie półwytrawne wino produkowane z Aleksandreuli i Mudzhuretuli w zachodniej Gruzji. Ma jasnorubinową barwę, delikatny aromat fiołków, naturalną, przyjemną słodycz. Wino produkowane jest od 1981 roku.
Salkhino to deserowe wino z zachodniej Gruzji wytwarzane z winogron odmiany Izabella z dodatkiem Dzwelszawy, Tsolikauri. Zawartość alkoholu wynosi 15%, cukru 30%. Produkowane jest od 1928 roku.
Alawerdi (białe i czerwone)
Alazani (czerwone) to jasnoczerwone, półsłodkie wino, wytwarzane z mieszanki saperavi i rkatsiteli. Zdobyło 3 złote i 3 srebrne medale na konkursach międzynarodowych. Powstaje na granicy z Azerbejdżanem, gdzie klimat jest nieco cieplejszy niż w pozostałych regionach uprawy winorośli, co sprawia, że ​​winogrona są znacznie słodsze.

Rkatsiteli Mtsvane
Rkatsiteli Mtsvane to mieszanka dwóch starożytnych, rodzimych odmian z Kachetii, które prawdopodobnie pojawiły się w Gruzji w I wieku n.e. Jest obecnie najpopularniejszym i najbardziej rozpowszechnionym winem w Gruzji. Jest łagodną mieszanką rkatsiteli i kakhuri mtsvane, odmian winorośli z grupy sześciu odmian, które dzielą nazwę Mtsvane, ale mają odrębne profile DNA. ​​Rkatsiteli to najbardziej tradycyjna i uznana biała odmiana winogron. Ma najdłuższą historię uprawy winorośli na świecie, a dowody DNA wskazują, że ma co najmniej 5000 lat i jest jedną z najwcześniej uprawianych odmian winorośli na świecie. ​​Rkatsiteli Mtsvane idealnie nadaje się do długiej maceracji w kvevri ze względu na wysoką kwasowość.  Powstają wtedy, modne dzisiaj tzw. wina pomarańczowe

Kakhuri Mtsvane  to lekkie wino, ale pełne charakteru, o wyrazistych aromatach. Jasnobursztynowy kolor, intensywny różany aromat z nutami suszonych moreli, melona i orientalnych przypraw. Ma bogaty, wielowarstwowy smak i mocne taniny. Często miesza się je z Rkatsiteli, do którego dodaje owocową, aromatyczną równowagę. Mtsvane oznacza; młode i zielone.
 
Saperavi Dzelshavi
Wino jest mieszanką winogron Saperavi i Dzelshavi wyselekcjonowanych i ręcznie zebranych z regionu winiarskiego Racha. Po zimnej fermentacji w kontrolowanej temperaturze wino leżakuje przez 12 miesięcy w beczkach z francuskiego i amerykańskiego dębu.W nosie ujawnia nuty wiśni i dojrzałej śliwki, a następnie kawy, skóry, słodkich przypraw i dymnych nut. Na podniebieniu jest skoncentrowane i pełne, potężne i zrównoważone. Wino, które może dobrze starzeć się przez co najmniej dekadę, ale jest również gotowe do natychmiastowego spożycia z pikantnymi daniami z czerwonego mięsa.

STYLE WIN

Lelo to wino typu porto produkowane z winogron odmiany Tsitska i Tsolikauri uprawianych w dystryktach Zestaponi, Terjola, Baghdati i Vani. Wino charakteryzuje się bogatym, harmonijnym smakiem, owocowym aromatem i piękną złotą barwą. Zawartość alkoholu wynosi 19%, cukru 5%, kwasowość miareczkowa 6 g/l.

Akhasheni to naturalnie półsłodkie czerwone wino produkowane z winogron odmiany Saperavi uprawianych w winnicach Akhasheni w dystrykcie Gurdzhaani w Kachetii, prowincji Gruzji. ​​Wino o ciemnogranatowej barwie charakteryzuje się harmonijnym, aksamitnym smakiem z nutą czekolady. Zawiera 10,5-12,0% alkoholu, 3-5% cukru i 5-7% kwasowości miareczkowej. Wino produkowane jest od 1958 roku.

Khvanchkara to naturalnie półsłodkie czerwone wino produkowane z winogron odmiany Alexandrouli i Mudzhuretuli uprawianych w winnicach Khvanchkara, niedaleko miasta Ambrolauri w regionie Racza w zachodniej Gruzji.[11] Jest to jedno z najpopularniejszych gruzińskich win półsłodkich. Obok Kindzmarauli, było ulubionym winem radzieckiego przywódcy Józefa Stalina.[12][13] Ma ciemnorubinową barwę. Zawiera 10,5–12,0% alkoholu, 3–5% cukru i 5,0–7,0% kwasowości miareczkowej. Wino produkowane jest od 1907 roku.

REGIONY WINIARSKIE GRUZJI

Istnieje pięć głównych regionów uprawy winorośli, z których głównym jest Kachetia, produkująca siedemdziesiąt procent gruzińskich winogron. Tradycyjnie gruzińskie wina noszą nazwę regionu, okręgu lub wsi, z której pochodzą, podobnie jak francuskie wina regionalne, takie jak Bordeaux czy Burgundia. Podobnie jak w przypadku tych francuskich win, wina gruzińskie są zazwyczaj kupażowane z dwóch lub więcej szczepów. Na przykład, jedno z najbardziej znanych białych win, Tsinandali, to kupaż winogron Rkatsiteli i Mtsvane z mikroregionów Telawi i Kwareli w regionie Kachetii.

• Kachetia, obejmująca mikroregiony Telawi i Kwareli
• Kartli
• Imeretia
• Racza-Leczchumi i Dolna Swanetia

Gruzińska Brandy

Gruzja słynie z wysokiej jakości win wytwarzanych z unikalnych odmian winogron oraz z różnorodnych tradycyjnych technologii produkcji brandy i innych destylacji wina. Istnieją konkretne odmiany gruzińskich winogron, które idealnie nadają się do produkcji trunków używanych do produkcji brandy: Tsitska, Tsolikauri, Rkatsiteli, Mtsvane, Chinuri. Udowodniono, że są one bardzo podobne do francuskich winogron używanych do produkcji koniaku, dlatego powstaje z nich wysokiej jakości brandy.
Głównymi graczami na rynku gruzińskiej brandy jest kilku, ale dysponujących wysokiej klasy sprzętem oraz wieloletnim doświadczeniem i tradycjami. Firmy nadały swoim produktom francuską klasyfikację.

Chacha

Gruzja ma własną, tradycyjną technologię destylacji alkoholu z wytłoków winogronowych (pozostałości po produkcji wina) zwaną „Chacha”, która jest podobna do włoskiej grappy, hiszpańskiego orujo, francuskich wytłoków itp. Produkcja tego rodzaju alkoholu odbywa się również z fig, mandarynek i pomarańczy. Czacha od wieków znana jest w Gruzji jako produkt domowy, a dopiero niedawno firmy winiarskie rozpoczęły produkcję fabryczną, choć nie bez sukcesów. W 2007 roku Estragon Chacha firmy Binekhi został nagrodzony srebrnym medalem w Mundus Vini, największym na świecie konkursie winiarskim

KVEVRI

Winogrona fermentuje się w kvevri razem z łodygami i skórkami  około pół roku. Unikalny kształt kvevri zapobiega wływowi osadu na smak wina.  Uważa się, że wino fermentowane razem ze skórkami i łodygami są bardziej zdrowe niż wina produkowany przez europejskich producentów. Po sześciu miesiącach wino jest przelewane do kolejnego kvevri lub do butelek w celu ich starzenia. Gliniane kvevri ma kształt stożka o pojemności  800-3500 litrów.  Jego historia sięga około 8000 roku pne. Jest pokryty od wewnątrz woskiem pszczelim i jest stosowany zarówno do do fermentacji jak i przechowywania wina. Często zakopywany jest poniżej poziomu gruntu.